تأثیر تمرین مجددبرونگرا بر احساس درد و شاخصهای کوفتگی عضلانی تأخیری در مردان جوان غیر فعال
نویسندگان
1 ، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.
2 گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.
3 گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.
doi
10.32598/sjrm.10.3.3چکیده
زمینه و هدف: با توجه به وجود نگرانی در میان مربیان در رابطه با رفع هرچه سریعتر احساس درد عضلانی، هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیر تمرین و تمرین مجدد برونگرا بعد از گذشت 24 ساعت از تمرین اولیه بر احساس درد و شاخصهای کوفتگی عضلانی تأخیری در مردان جوان غیرفعال بود.مواد و روشها: 16مرد جوان غیرفعال سالم به صورت داوطلبانه در این مطالعه شرکت کردند. آزمودنیها به صورت تصادفی به دو گروه کنترل (8 نفر) و آزمایش (8 نفر) تقسیم شدند. هر دو گروه 70 انقباض برونگرا در عضلات خمکننده آرنج را با 80 درصد یک تکرار بیشینه انجام دادند. گروه آزمایش تمرین را بعد از گذشت 24 ساعت تکرار کرد. میزان احساس درد عضلانی، سطوح سرمی آنزیمهای کراتینکیناز و لاکتاتدهیدروژناز قبل، یک، 26، 48 و 72ساعت بعد اندازهگیری شدند. جهت تجزیه و تحلیل دادهها از آزمونهای آماری تی مستقل و تحلیل واریانس با اندازهگیریهای مکرر استفاده شد.یافتهها: میزان احساس درد عضلانی و کراتینکیناز در هر دو گروه، بعد از فعالیت افزایش معنیداری یافت (0/05≥P)، میزان لاکتاتدهیدروژناز نیز در هر دو گروه افزایش یافت، امّا معنیدار نبود (05/P>0). در بررسی تغییرات احساس درد عضلانی، کراتینکیناز و لاکتاتدهیدروژناز بین دو گروه در مراحل مختلف اندازهگیری بعد از تمرین، تفاوت معنیداری مشاهده نشد (0/05<P).نتیجهگیری: با توجه به نتایج حاصل از پژوهش حاضر میتوان نتیجه گرفت که یک مرحله تمرین مجدد برونگرا 24 ساعت بعد از تمرین اولیه نمیتواند متغیر تأثیرگذار مهمی بر میزان احساس درد و شاخصهای کوفتگی عضلانی تأخیری باشد. هرچند تحقیقات بیشتری باید صورت گیرد.