فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه و اهداف: اوتیسم نوعی سندرم عصبی تکاملی است که باعث بروز اختلال در تعاملات اجتماعی، ارتباطی و تغییرات الگوهای حرکتی می شود. تمرینات اصلاحی می‌تواند تأثیر مثبتی بر اختلالات حرکتی، به‌ویژه راه رفتن و تعادل کودکان اوتیسم داشته باشد. بخش‌های مختلف لباس فضایی به ‌وسیله قلاب، باندهای الاستیکی به هم متصل می‌شوند که میزان فشار و حمایت عضلات و مفاصل را تنظیم می‌کند، بخش‌های مختلف لباس فضایی به ‌وسیله قلاب، باندهای الاستیکی به هم متصل می‌شوند که میزان فشار و حمایت عضلات و مفاصل را تنظیم می‌کند. هدف از این تحقیق مقایسه تأثیر تمرینات اصلاحی با یا بدون لباس فضایی بر کینماتیک راه رفتن و تعادل کودکان اوتیسم پنجه‌رو است.مواد و روش‌ها: تعداد سی نفر از کودکان پسر اوتیسم پنجه‌رو (سن 1/7±5/7 سال، قد 19/5±106/4 سانتی‌متر و وزن 5/8±20/8کیلوگرم) به صورت داوطلبانه انتخاب و سپس به‌ طور تصادفی به دو گروه با یا بدون لباس فضایی تقسیم شدند. هر دو گروه به مدت هشت هفته، هر هفته پنج جلسه و هر جلسه دو ساعت به انجام تمرینات اصلاحی پرداختند. قبل و بعد از آزمایش کینماتیک راه رفتن (آنالیز حرکتی سه‌بُعدی) و تعادل (تینیتی) بیماران ارزیابی شد. داده‌ها با استفاده از آزمون تی زوجی و مستقل (نرم‌افزار spss) تجزیه و تحلیل شد.یافته‌ها: در کینماتیک راه رفتن تفاوت معناداری بین دو گروه مشاهده شد، به طوری که گروه تمرینات اصلاحی با لباس فضایی بهبود معناداری در طول گام (0/001=P) طول قدم (0/001=P) عرض گام (0/021=P) سرعت راه رفتن (0/001=P) دورسی فلکشن مچ پا در مرحله سکون (0/001=P) و نوسان (0/001=P) نسبت به گروه تمرینات اصلاحی بدون لباس فضایی نشان دادند، اما بین دو گروه در زمان گام (0/444=P) موزونی (0/361=P) انحراف پا (0/614=P) و فلکشن ران (0/135=P) بهبود معناداری مشاهده نشد. همچنین در تعادل تفاوت معناداری بین دو گروه تمرینات اصلاحی با یا بدون لباس فضایی مشاهده نشد. (0/927=P)نتیجه‌گیری: تمرینات اصلاحی با لباس فضایی نسبت به بدون لباس فضایی می‌تواند مفیدتر باشد؛ بنابراین تمرینات اصلاحی با لباس فضایی به عنوان یک مدالیته مفید برای کودکان اوتیسم پنجه‌رو توصیه می‌شود.