اثربخشی بسته آموزشی رویکرد خودتحلیلی یکپارچه‌نگر ویژه زوجین بر هم‌وابستگی زوجین دارای تعارض زناشویی

نویسندگان

1 دانشجوی دکترا روان شناسی، دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران

2 دانشیار گروه روان شناسی تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران

3 دانشیار گروه روان شناسی دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران

doi
10.22034/ijfp.2024.1996154.1214
چکیده

هم‌وابستگی، یک الگوی ارتباطی است که با کنترل دیگران و اضطراب شدید در مورد صمیمیت مشخص می‌شود. با توجه به پیامدهای منفی و ایجاد تعارض زناشویی به علت هم‌وابستگی زوجین، اقداماتی جهت کاهش آن ضروری می‎باشد. این پژوهش با هدف تعیین اثربخشی بسته آموزشی رویکرد خودتحلیلی یکپارچه‌نگر ویژه زوجین بر هم‌وابستگی زوجین دارای تعارض انجام شد. این مطالعه از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، شبه‌آزمایشی از نوع پیش‌آزمون-پس‌آزمون-پیگیری با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل تمامی زوجین دارای تعارض مراجعه‌کننده به مراکز مشاوره شهر اصفهان بودند که به روش نمونه‌گیری در دسترس و انتخاب تصادفی تعداد 30 زوج انتخاب شدند و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل طبق معیارهای ورود و خروج، گمارش شدند. ابزار پژوهش، پرسشنامه هم‌وابستگی هالیوک (Dear & Roberts, 2000) بود. قبل از جلسات، از هر دو گروه پیش آزمون اخذ شد. گروه‌ آزمایش تحت 12جلسه 150دقیقه‌ای، آموزش بسته رویکرد خودتحلیلی یکپارچه‌نگر ویژه زوجین قرار گرفتند و گروه کنترل، آموزشی دریافت نکردند. انتهای جلسات و دو ماه پس از آن، از هر دو گروه پس آزمون و پیگیری اخذ شد. تجزیه‌وتحلیل داده‌ها به روش تحلیل واریانس با اندازه‌های مکرر با کمک نرم‌افزار SPSS-24 انجام شد. نتایج نشان داد بسته آموزشی رویکرد خودتحلیلی یکپارچه‌نگر ویژه زوجین بر کاهش ابعاد هم‌وابستگی زوجین (تمرکز بیرونی، ایثار، واکنش‌گری) مؤثر بوده و در مرحله پیگیری اثرات ماندگار داشته‌ است (001/0>p). به نظر می‌رسد بسته آموزشی خودتحلیلی یکپارچه‌نگر ویژه زوجین، به دلیل برخورداری از دیدگاه یکپارچه‌نگر به مسائل زوجین، می‌تواند برای کاهش هم‌وابستگی آنان، موثر باشد.