تأثیر بحرانهای سیاسی ایران همزمان با جنگ جهانی اول بر ناکامی مأموریت براوین در تهران
نویسندگان
1 دانشیار دانشگاه گیلان
doi
10.22034/jiiph.2021.12965چکیده
مأموریت سیاسی براوین در ایران (7 بهمن1296 تا 31شهریور 1297خ.) بهعنوان نخستین سفیر دولت بلشویکی روسیه، آغازگر دوران جدیدی در روابط سیاسی دو کشور بود، اما این مأموریت برای براوین فرجام خوشی نداشت. حضور همزمان سفیر روسیه تزاری و حمایت قزاقها از او، عدم موافقت انگلستان با فعالیّت سفیر بلشویکها در تهران و همچنین ترس دولت و هیئتحاکمۀ ایران از اعلام مواضع رسمی خود در پذیرش حکومت انقلابی شوروی، از مهمترین مشکلات پیش روی نخستین سفیر شوروی در ایران بود. بنابراین، براوین در صورت غلبه بر این مشکلات، میتوانست حضور و موقعیّت خود را در تهران تثبیت کند، اما در عمل وی نتوانست به موفقیتی دیپلماتیک در تهران دست یابد. در پژوهش پیش رو این پرسش مطرح میشود که چه عواملی موجب عدم موفقیّت براوین در مأموریت وی به تهران بهعنوان نخستین سفیر شوروی بوده است؟ یافتههای پژوهش نشان میدهد با وجود حمایتهایی که براوین از سوی جنگلیها و برخی از چهرههای دموکرات از آن برخوردار بوده است، شرایط جنگ جهانی اوّل، بهویژه نفوذ دولت انگلستان بر ساختار سیاسی ایران، آشفتگی سیاسی ایران و قفقاز و تردید دولت ایران در شناسایی رسمی دولت شوروی و سفیر آنها و همچنین عدم حمایت قاطع زمامداران شوروی نسبت به وی، از عوامل مهم ناکامی براوین در این مأموریت بوده است. پژوهش حاضر با رویکرد تاریخی و اسنادی و به شیوۀ مطالعۀ توصیفی ـ تحلیلی انجام میپذیرد.