فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

اهداف: پارگی لیگامان صلیبی قدامی یکی از متداول‌‌ترین آسیب‌‌های غیربرخوردی اندام تحتانی بین ورزشکاران است. نقص غلبه لیگامانی به ‌عنوان یکی از عوامل قابل ‌‌تعدیل این آسیب به شمار می‌رود؛ بنابراین هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر تمرینات پلایومتریک بر فعالیت الکترومایوگرافی عضلات ابداکتور و اداکتور هیپ در زنان دارای نقص غلبه لیگامانی است.مواد و روش‌ها: تحقیق حاضر از نوع کارآزمایی بالینی تصادفی است. جامعه آماری شامل 24 زن ورزشکار دارای نقص غلبه لیگامانی، با زاویه والگوس داینامیک زانو بیش از 12 درجه بود که به صورت هدفمند وارد تحقیق‌ شده و به ‌صورت تصادفی به دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند. گروه آزمایش، تمرینات پلایومتریکی همراه با فیدبک کلامی را به مدت هشت هفته انجام دادند و گروه کنترل به تمرینات عادی باشگاهی خود پرداختند. فعالیت فیدفورواردی و فیدبکی عضلات ابداکتور (عضله سرینی بزرگ، سرینی میانی و تنسورفاشیالاتا) و اداکتور (ادکتورلانگوس) هیپ در این افراد حین پرش کانترموومنت تک‌پا 100 میلی‌ثانیه قبل و بعد از تماس پا با زمین ارزیابی شد. از آزمون‌‌های تحلیل کوواریانس چندمتغیره و تی زوجی برای تحلیل داده‌‌ها استفاده شد (05/0>P).یافته‌ها: در گروه آزمایش یافته‌ها به ‌صورت معنا‌داری در فعالیت فیدفورواردی و فیدبکی عضلات سرینی افزایش و در فعالیت فیدفورواردی عضله اداکتور لانگوس کاهش را نشان داد (05/0>P)، اما در گروه کنترل تغییر معنا‌داری مشاهده نشد (05/0>P). همچنین با مقایسه میانگین نتایج دو گروه آزمایش و کنترل تفاوت معنا‌داری در فعالیت فیدفورواردی عضلات سرینی مشاهده شد (05/0>P).نتیجه‌گیری: نتایج تحقیق حاضر نشان داد که نه‌تنها یک برنامه هشت هفته‌ای پلایومتریک همراه با فیدبک کلامی می‌‌تواند فعالیت الکترومایوگرافی عضلات ابداکتور و اداکتور هیپ را در افراد با والگوس داینامیک زانو بهبود بخشد، بلکه چنین برنامه‌‌ای می‌‌تواند موجب بهبود در کینماتیک اندام تحتانی این افراد شود و از این طریق عوامل خطر قابل ‌‌تعدیل آسیب ACL را کاهش دهد و از آسیب آن جلوگیری کند.