فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

اهداف: تغییرات به‌وجودآمده در راستای مطلوب سر و گردن و متعاقب آن کمربند شانه از شیوع بالایی برخوردار است که پیامدهای گوناگونی، از جمله سردرد سرویکوژنیک را به دنبال دارد. هدف از پژوهش حاضر، بررسی اثر دوازده هفته تمرینات اصلاحی بر راستای سر و شانه و تعادل زنان مبتلا به سردرد سرویکوژنیک با کمپلکس سر و شانه‌به‌جلو بود.مواد و روش‌ها: 32 زن بر اساس نرم‌افزار جی پاور با توان 80 درصد، فاصله اطمینان 95 درصد و افکت سایز 0/9 که مبتلا به سردرد سرویکوژنیک و کمپلکس سر و شانه‌به‌جلو بودند، نمونه‌های پژوهش کنونی را تشکیل دادند. آزمودنی‌ها به‌ صورت هدفمند انتخاب شدند و به ‌طور تصادفی در دو گروه شانزده‌نفری آزمایش (با میانگین سنی 42/4±36/12 سال و قد 49/5±162/12 سانتی‌متر و وزن 3/69±60/25 کیلوگرم) و کنترل (با میانگین سنی 4/44±35/93 سال و قد 3/84±162/12 سانتی‌متر و وزن 3/68±58/62 کیلوگرم) قرار گرفتند. با استفاده از روش تصویربرداری از نمای جانبی زوایای سر و شانه‌به‌جلو و توسط دستگاه بایودکس شاخص تعادل در چهار حالت ارزیابی شد. آزمایش تمرینی به ‌مدت دوازده هفته انجام گرفت. تمامی آزمون‌ها در پس‌آزمون دوباره تکرار شد. نتایج این پژوهش با استفاده از آزمون آماری تی زوجی به منظور بررسی تفاوت‌‌های درون‌گروهی و آزمون تی مستقل به منظور بررسی تفاوت‌‌های بین‌گروهی با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخه 24 تجزیه ‌و ‌تحلیل شد.یافته‌ها: بعد از اتمام تمرینات، تمامی متغیر‌های زوایای سر و شانه و شاخص‌های تعادل در هر دو گروه آزمایش و کنترل در پس‌آزمون به‌ طور معناداری بهبود یافتند (0/05>P)، ولی مقایسه بین‌گروهی نتایج در پس‌آزمون نشان داد که گروه آزمایش در هر سه متغیر زاویه سر‌به‌جلو، شانه‌به‌جلو و تعادل نسبت به گروه کنترل بهبود معناداری داشته است (0/0001=P).نتیجه‌گیری: از آنجا که تمرینات اصلاحی در هر مکان و زمانی توسط خود فرد قابل اجراست و با توجه به تأثیرات مثبت آن بر بهبود راستا و تعادل، به افراد مبتلا به سردرد سرویکوژنیک با ناهنجاری یادشده توصیه می‌شود.