فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

اهداف: بیان مولکول‌های چسبان مانند مولکول چسبان بین سلولی-1 (ICAM-I) و مولکول چسبان عروقی-1 (VCAM-I) در افراد چاق می‌تواند باعث افزایش بروز آترواسکلروز و بیماری‌های قلبی شود. هدف مطالعه حاضر مقایسه ده هفته تمرین هوازی با شدت بالا و متوسط بر مقادیر پلاسمایی ICAM-I و VCAM-I پسران چاق بود.مواد و روش‌ها: جامعه آماری پژوهش حاضر، دانش‌آموزان پسر چاق با دامنه سنی 13 تا 15 سال شهرستان بهارستان هستند. نمونه آماری تحقیق حاضر شامل 36 دانش‌آموز پسر چاق (با میانگین سنی 0/69±13/4، قد 7/88±163/06 سانتی‌متر و وزن 8/42±85/72 کیلوگرم) بود که به ‌صورت تصادفی به سه گروه شامل آزمایش با شدت بالا (دوازده نفر)، آزمایش با شدت متوسط (دوازده نفر) و گروه کنترل (بدون آزمایش) (دوازده نفر) تقسیم شدند. برنامه آزمایشی شامل ده هفته با شدت 50 تا 65 درصد (شدت متوسط) و 70 تا 85 درصد حداکثر ضربان قلب (شدت بالا)، سه جلسه در هفته اجرا شد. نمونه‌های خونی 48 ساعت قبل و بعد از آخرین جلسه آزمایش جمع‌آوری شد. ICAM-I و VCAM-I به روش الایزا سنجیده شد. تجزیه ‌و ‌تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخه 18 و آزمون واریانس دوطرفه با اندازه‌گیری دوراهه انجام شد.یافته‌ها: نتایج نشان داد درصد چربی بدن و وزن به دنبال تمرین با شدت بالا و متوسط کاهش معناداری داشت (05/p <0). حداکثر اکسیژن مصرفی به دنبال تمرین ورزشی افزایش معناداری داشت (05/p <0). مقادیر پلاسمایی ICAM-I در گروه آزمایش با شدت بالا در مقایسه با آزمایش با شدت متوسط کاهش معناداری مشاهده نشد. مقادیر پلاسمایی VCAM-I کاهش معناداری در گروه آزمایش با شدت بالا در مقایسه با گروه آزمایش با شدت متوسط و کنترل داشت (05/p <0).نتیجه‌گیری: به نظر می‌رسد شدت تمرین ورزشی از راه کاهش وزن و شاخص توده بدنی و افزایش حداکثر اکسیژن مصرفی به کاهش مقادیر پلاسمایی ICAM-I و VCAM-I منجر شد.