تأثیر دو برنامه آزمایشی دوچرخه ثابت در آب با و بدون محدودیت گردش خون بر پارامترهای فرکانس قدم و تقارن راه رفتن در زنان مبتلا به مولتیپلاسکلروزیس
نویسندگان
1 استادیار، گروه آسیب شناسی و حرکات اصلاحی، پردیس بین المللی کیش دانشگاه تهران، کیش، ایران
2 گروه آسیبشناسی و حرکات اصلاحی، دانشکده تربیتبدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
3 گروه آسیبشناسی و حرکات اصلاحی، دانشکده تربیتبدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
4 گروه مربیگری ورزش، دانشکده تربیتبدنی و علوم ورزشی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.
5 دانشیار، گروه حرکات اصلاحی و آسیبشناسی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی، دانشگاه شهید بهشتی تهران، ایران
doi
10.22037/jrm.2020.113726.2424چکیده
اهداف: مولتیپلاسکلروزیس، یک بیماری نورولوژی است که باعث آسیب میلین سیستم عصبی مرکزی میشود. هدف از مطالعه حاضر، بررسی تأثیر دو برنامه آزمایشی دوچرخه ثابت در آب با و بدون محدودیت گردش خون فرکانس قدم و تقارن طول گام زنان مبتلا به مولتیپلاسکلروزیس بود.مواد و روشها: بیست بیمار داوطلب با درجه ناتوانی بین 4-1 به صورت هدفمند انتخاب و به طور تصادفی به دو گروه آزمایش با محدودیت گردش خون (10=n) و گروه آزمایش بدون محدودیت گردش خون (10=n) تقسیم شدند. هر دو گروه به مدت شش هفته و سه جلسه در هفته به رکاب زدن روی دوچرخه آبی (سه نوبت 6دقیقهای با یک دقیقه استراحت بین نوبتها و HRmax 60-65 درصد پرداختند. جهت ایجاد محدودیت جریان خون برای گروه با محدودیت جریان خون از کاف روی قسمت فوقانی هر دو پا با فشار 10±96 میلیمتر جیوه استفاده شد. برای اندازهگیری پارامترهای فرکانس قدم و تقارن طول گام از دوربین Casio Exilim EX-F با فرکانس سیصد هرتز، نرمافزار آنالیز حرکت KINOVEA استفاده شد. جهت تجزیه و تحلیل دادهها، از نرمافزار SPSS و آزمونهای آماری تی زوجی و تحلیل کوواریانس (ANCOVA) برای مقایسه دو گروه استفاده شد (0/05≥P).یافتهها: نتایج نشان داد تفاوت معناداری بین دو نوع آزمایش و اثر آنها روی پارامترهای فرکانس قدم و تقارن طول گام وجود ندارد.نتیجهگیری: با توجه به نتایج بهدستآمده، هر دو نوع آزمایش با و بدون محدودیت گردش خون اثر معناداری بر پارامترهای مورد نظر در راه رفتن زنان مبتلا به MS نداشتند، اما اجرای این آزمایشات به بیماران MS در مقایسه با بیتحرکی به آنها پیشنهاد میشود.