تأثیر تأمین مالی دولت بر حسابداری نسلی

نویسندگان

1 ‌دانشجوی دکتری، گروه حسابداری، واحد نجف‌آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف‌آباد، ایران.

2 کارشناس‌ارشد حسابداری، واحد علوم و تحقیقات خوزستان، دانشگاه آزاد اسلامی، خوزستان، ایران.

doi
10.30476/jha.2018.40598
چکیده

مقدمه: کشورهای در حال توسعه به منظور پیشرفت در عرصه‌های مختلف اقتصادی نیاز به منابع مالی فراوان دارند و از روش‌های گوناگونی برای تأمین آن استفاده می‌کنند. از این رو، مبحث تأمین مالی به ویژه در کشورهای در حال توسعه از اهمیت دو چندان برخوردار است. بر این اساس در این پژوهش به بررسی تأثیر تأمین مالی دولت بر حسابداری نسلی پرداخته می‌شود. روش پژوهش: این پژوهش از لحاظ هدف کاربردی و از نظر ماهیت و روش از نوع توصیفی همبستگی است. داده‌های این پژوهش از گزارشهای تحولات اقتصادی بانک مرکزی و سالنامههای آماری مرکز آمار ایران در بازه زمانی 1392-1376 جمع‌آوری شده است. فرضیههای پژوهش با استفاده از روش گشتاور تعمیم‌یافته آزمون شد. یافته‌ها: نتایج پژوهش حاکی از آن است که درآمد حاصل از مالکیت دولت، درآمد حاصل از خدمات و فروش کالا، درآمد حاصل از جرایم و خسارات، درآمدهای مالیاتی، واگذاری داراییهای سرمایهای، واگذاری دارایی‌های مالی، فروش ارز و استقراض دولت از بانک‌های خارجی بر حسابداری نسلی اثر قابلملاحظه‌ای دارد اما رابطه معنی‌داری بین درآمدهای متفرقه دولت و استقراض از نظام بانکی داخلی با حسابداری نسلی مشاهده نشد. نتیجه‌گیری: به منظور ایجاد تعادل نسلی، دولت باید کاهش یا افزایش هر کدام از اقلام بودجه سالانه را بر اساس نظام حسابداری نسلی تعیین کند. برای این منظور دولتها می‌توانند برای ایجاد تعادل نسلی از منابع تأمین مالی مختلف (درآمد حاصل از مالکیت دولت، درآمد حاصل از خدمات و فروش کالا، درآمد حاصل از جرایم و خسارات، درآمدهای مالیاتی، واگذاری داراییهای سرمایهای، واگذاری داراییهای مالی، فروش ارز و استقراض دولت از بانک‌های خارجی) به استثنای درآمدهای متفرقه و استقراض از نظام بانکی داخلی استفاده کنند.