شناسایی رویکرد تحلیلگران سرمایهگذاری در استفاده از اطلاعات زیستمحیطی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه حسابداری، دانشگاه مازندران، مازندران، ایران.
2 دانشیار، گروه حسابداری، دانشگاه مازندران، مازندران، ایران.
doi
10.30476/jha.2018.40600چکیده
مقدمه: تحلیلگران سهام از واسطههای فعال در بازارهای مالی هستند. آنان توصیههایی برای خرید، نگهداری یا فروش سهام را بر اساس تحلیل اطلاعات مختلف ارائه میدهند. نحوه لحاظکردن اطلاعات زیستمحیطی در الگوهای ارزیابی تحلیلگران تاکنون به روشنی تبیین نشده است. روش پژوهش: این پژوهش از نوع زمینهیابی (پیمایشی) و از لحاظ هدف کاربردی است. به منظور سنجش میزان اهمیت، اولویت و دلیل اصلی توجهکردن (یا نکردن) به هر یک از شاخصهای زیستمحیطی اعلام شده بهوسیله سازمان گزارشگری جهانی پرسشنامهای به وسیله 64 مدیر سرمایهگذاری فعال در صندوقهای سرمایهگذاری تحت نظارت بورس اوراق بهادار تهران در سال 1396 تکمیل و پاسخهای آنان با استفاده از آزمونهای میانگین یک جامعه، دوجملهای و فریدمن بررسی شد. یافتهها: نتایج پژوهش نشان میدهد که شاخصهای مربوط به مواد اولیه و انرژی اهمیت بیشتری برای تحلیلگران داشته و دلیل اصلی توجه به استانداردهای مذکور منافع سهامداران است. همچنین، اولویتبندی بین شاخصهای زیستمحیطی بهوسیله تحلیلگران انجام میشود که طبق آن، به ترتیب، شاخصهای انرژی، مواد اولیه، رعایت مقررات زیستمحیطی و آب اولویتهای برتر است. نتیجهگیری: اطلاعات مربوط به مواد اولیه و انرژی که در قالب گزارشگری سنتی و گزارشگری پایداری مورد توجه قرار گرفته است، صرف نظر از تفاوتهای موجود، بر تصمیمگیری تحلیلگران سرمایهگذاری اثرگذار است. ماهیت داوطلبانه گزارشگری مسئولیتهای اجتماعی میتواند منجر به عملکرد و گزارشگری گزینشی بهوسیله شرکتها شود و در نتیجه، هدف توسعه پایدار را مخدوش کند. در این راستا، پیشنهاد میشود ضمن تلاش برای ارتقاء سطح آگاهی فعالان بازار سرمایه در مورد اهمیت موضوعهای زیستمحیطی در الزامات قانونی مربوط نیز بازنگری شود.
