نقش میانجیگر سرمایه روانشناختی در رابطه بین ویژگیهای شخصیتی با سازگاری زناشویی دانشجویان
نویسندگان
1 دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج
2 دانشگاه علامه طباطبایی
3 دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال
doi
چکیده
هدف: هدف پژوهش تعیین نقش واسطهای سرمایه روانشناختی در رابطه بین ویژگیهای شخصیتی روان رنجورخویی، گشودگی، برونگرایی، توافق پذیری و وظیفه شناسی با سازگاری زناشویی دانشجویان زن بود. روش: روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی و جامعه آماری تمام دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج در نیمسال اول ۹۷-۱۳۹۶ به تعداد ۳۳۰۰۰ نفر بود. از میان آنها به روش نمونه برداری در دسترس ۳۰۰ نفر بر اساس پیشنهاد کلاین (2011) از کلاسهای دانشکده روانشناسی که معیارهای ورود به پژوهش داشتند؛ انتخاب شدند. ابزار پژوهش پرسشنامه سازگاری زناشویی اِسپانیر ۱۹۷۶، پرسشنامه پنج عاملی نئو کاستا و مک کری ۱۹۸۵ و پرسشنامه سرمایه روانشناختی لوتانز، آوولیو، آوی و نورمان (2007) بود. پس از حذف ۳ پرسشنامه مخدوش و ۱ داده پرت، دادههای پژوهش با استفاده از روش الگویابی معادلههای ساختاری تحلیل شد. یافتهها: نتایج نشان داد ضریب مسیر غیرمستقیم بین صفت گشودگی و سازگاری زناشویی (066/0 =β، ۰۱۶/۰ =P)، ضریب مسیر غیرمستقیم بین صفت برونگرایی و سازگاری زناشویی (083/0 =β، ۰۱۲/۰ =P) و ضریب مسیر غیرمستقیم بین صفت روان رنجورخویی و سازگاری زناشویی (117/0- =β، ۰۰۱/۰ =P) معنادار است. نتیجهگیری: صفات شخصیتی بهعنوان پیش آمادگیهایی که افراد با خود در روابط زناشویی وارد میکنند؛ احتمالاً بر سرمایه روانشناختی افراد شامل خوش بینی، خودکارامدی، امیدواری و تاب آوری در برخورد با مشکلات زناشویی اثرگذار است و ممکن است منجر به کاهش یا افزایش سازگاری زناشویی شود. از این رو، پیشنهاد میشود که کارگاههایی با هدف ارتقاء سرمایه روانشناختی برای دانشجویان متأهل در دانشگاهها برگزار شود.