پیش بینی رضایت زناشویی بر اساس نگرش های مربوط به عشق در کارمندان اقماری شرکت بهره برداری نفت و گاز شرق
نویسندگان
1 استادیار گروه روانشناسی، موسسه آموزش عالی حکمت رضوی، مشهد، ایران
2 کارشناسی ارشد مشاروه خانواده، موسسه آموزش عالی حکمت رضوی ، مشهد، ایران
3 استادیار گروه روانشناسی، ریاست موسسه آموزش عالی حکمت رضوی، مشهد، ایران
doi
10.22034/ijfp.2023.555821.1121چکیده
هدف این پژوهش پیشبینی رضایت زناشویی بر اساس نگرشهای مربوط به عشق در کارمندان اقماری شرکت بهرهبرداری نفت و گاز شرق بود. پژوهش حاضر کاربردی، از نوع پژوهش همبستگی بود. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه کارمندان اقماری مرد متأهل شرکت نفت خانگیران سرخس به همراه همسرانشان بود که تعداد140 نفر (85 مرد، 55 زن) بهعنوان حجم نمونه به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. در این پژوهش برای گردآوری اطلاعات از دو پرسشنامه رضامندی همسران افروز (فرم کوتاه) و پرسشنامه نگرشهای مربوط به عشق (LAS) استفاده گردید. تجزیهوتحلیل دادههای پژوهش به روش رگرسوین گامبهگام انجام شد. نتایج این پژوهش نشان داد که رضایت زناشویی بر اساس نگرشهای عشقورزی رمانتیک (53/0)، واقعگرایانه (08/0)، بازیگرانه (02/0) و دوستانه (18/0) در سطح 01/0>p در کارمندان اقماری شرکت بهرهبرداری نفت و گاز شرق قابل پیشبینی است. همچنین نتایج نشان داد که سبکهای عشق شهوانی و فداکارانه، قادر بهپیش بینی رضایت زناشویی در این افراد نبودند. از این یافتهها میتوان استنباط کرد که نگرشهای عشقورزی، متغیری مؤثر بر رضایت زناشویی در کارمندان اقماری و همسرانشان است و قادر به پیشبینی رضایت زناشویی در این افراد میباشد و فرضیه این پژوهش مبنی بر پیشبینی رضایت زناشویی بر اساس نگرشهای مربوط به عشق، مورد تأیید قرار گرفت. درنهایت پیشنهاد میشود در تحقیقات آتی رضایت زناشویی بر اساس نگرشهای مربوط به عشق در کارمندان اقماری با کارمندان غیر اقماری مقایسه و بررسی شود.