پیش بینی رضایت زناشویی بر اساس نگرش های مربوط به عشق در کارمندان اقماری شرکت بهره برداری نفت و گاز شرق

نویسندگان

1 استادیار گروه روانشناسی، موسسه آموزش عالی حکمت رضوی، مشهد، ایران

2 کارشناسی ارشد مشاروه خانواده، موسسه آموزش عالی حکمت رضوی ، مشهد، ایران

3 استادیار گروه روانشناسی، ریاست موسسه آموزش عالی حکمت رضوی، مشهد، ایران

doi
10.22034/ijfp.2023.555821.1121
چکیده

هدف این پژوهش پیش‌بینی رضایت زناشویی بر اساس نگرش­های مربوط به عشق در کارمندان اقماری شرکت بهره­برداری نفت و گاز شرق بود. پژوهش حاضر کاربردی، از نوع پژوهش همبستگی بود. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه کارمندان اقماری مرد متأهل شرکت نفت خانگیران سرخس به همراه همسرانشان بود که تعداد140 نفر (85 مرد، 55 زن) به‌عنوان حجم نمونه به روش نمونه­گیری در دسترس انتخاب شدند. در این پژوهش برای گردآوری اطلاعات از دو پرسشنامه رضامندی همسران افروز (فرم کوتاه) و پرسشنامه نگرش­های مربوط به عشق (LAS) استفاده گردید. تجزیه‌وتحلیل داده­های پژوهش به روش رگرسوین گام‌به‌گام انجام شد. نتایج این پژوهش نشان داد که رضایت زناشویی بر اساس نگرش‌های عشق‌ورزی رمانتیک (53/0)، واقع­گرایانه (08/0)، بازیگرانه (02/0) و دوستانه (18/0) در سطح 01/0>p در کارمندان اقماری شرکت بهره‌برداری نفت و گاز شرق قابل پیش‌بینی است. همچنین نتایج نشان داد که سبک­های عشق شهوانی و فداکارانه، قادر به‌پیش بینی رضایت زناشویی در این افراد نبودند. از این یافته­ها می­توان استنباط کرد که نگرش­های عشق­ورزی، متغیری مؤثر بر رضایت زناشویی در کارمندان اقماری و همسرانشان است و قادر به پیش‌بینی رضایت زناشویی در این افراد می­باشد و فرضیه این پژوهش مبنی بر پیش‌بینی رضایت زناشویی بر اساس نگرش­های مربوط به عشق، مورد تأیید قرار گرفت. درنهایت پیشنهاد می‌شود در تحقیقات آتی رضایت زناشویی بر اساس نگرش‌های مربوط به عشق در کارمندان اقماری با کارمندان غیر اقماری مقایسه و بررسی شود.

کلیدواژه‌ها