اثربخشی آموزش برنامه پذیرش و تعهد بر عملکرد خانواده و سرزندگی تحصیلی دانش آموزان دارای آسیب های جسمی-حرکتی با هوش بهنجار
نویسندگان
1 داﻧﺸﺠﻮی دﮐﺘﺮی ﺗﺨﺼﺼﯽ رواﻧﺸﻨﺎﺳﯽ و آموزش ﮐﻮدﮐﺎن اﺳﺘﺜﻨﺎﯾﯽ، داﻧﺸــﮑﺪه رواﻧﺸﻨﺎﺳــﯽ و علوم تربیتی، داﻧﺸــﮕﺎه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی، تهران، ایران
2 اﺳﺘﺎدﯾﺎر، ﮔــﺮوه رواﻧﺸﻨﺎﺳــﯽ عمومی-استثنایی، داﻧﺸــﮑﺪه رواﻧﺸﻨﺎﺳــﯽ و علوم تربیتی، داﻧﺸــﮕﺎه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی، تهران، ایران
3 اﺳﺘﺎدﯾﺎر، ﮔــﺮوه رواﻧﺸﻨﺎﺳــﯽ بالینی-تربیتی، داﻧﺸــﮑﺪه رواﻧﺸﻨﺎﺳــﯽ و علوم تربیتی، داﻧﺸــﮕﺎه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی، تهران، ایران
doi
10.22037/jrm.2020.113619.2401چکیده
مقدمه و اهداف هدف از انجام پژوهش حاضر تعیین اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر میزان سرزندگی تحصیلی دانشآموزان و عملکرد خانواده مادران فرزندان دارای آسیبهای جسمی-حرکتی بود. مواد و روشها پژوهش حاضر از نوع شبه آزمایشی با طرح پیشآزمون پسآزمون بود. بدینمنظور 30 نفر از کودکان مبتلا به ناتوانیهای جسمی-حرکتی و مادران آنها به روش نمونهگیری غیرتصادفی هدفمند انتخاب و بهصورت تصادفی به دو گروه 15 نفره آزمایش و گواه تقسیم شدند. هر دو گروه فرم مشخصات فردی، پرسشنامه عملکرد خانواده و سرزندگی تحصیلی را تکمیل کردند و افراد گروه آزمایش در 10 جلسه دوساعته تحت درمان آموزش مبتنی بر پذیرش و تعهد قرار گرفتند. در نهایت اطلاعات جمعآوریشده با استفاده از روش آماری تحلیل کوواریانس تجزیهوتحلیل شد. یافتهها یافتههای بهدستآمده در ارتباط با اثربخشی مداخله بر سطح عملکرد خانواده و سرزندگی تحصیلی نشان داد در گروه آزمایش تفاوت بین پیشآزمون با پسآزمون و پیشآزمون با پیگیری معنادار است (p <0.05). نتیج هگیری با توجه به یافتههای پژوهش حاضر مبنی بر تاثیر آموزش مبتنی بر پذیرش و تعهد بر عملکرد خانواده و سرزندگی تحصیلی دانشآموزان، این روش میتواند برای بهبود این متغیرها برای مادران و دانشآموزان مبتلا به آسیبهای جسمی-حرکتی به کار گرفته شود.
