اخلاق رابطه‌ای به‌عنوان پیش‌بین موفقیت و شکست در ازدواج

نویسندگان

1 گروه مشاوره ، مشاوره خانواده، دانشکده علوم تربیتی و رونشناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران

2 گروه مشاوره ، مشاوره خانواده، دانشکده علوم تربیتی و رونشناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران

3 گروه مشاوره ، مشاوره خانواده، دانشکده علوم تربیتی و رونشناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران

doi
10.22034/ijfp.2023.1971606.1178
چکیده

یافتن متغیرهای مؤثر در موفقیت ازدواج همواره مورد توجه مشاوران و روان­درمانگران بوده است. اخلاق رابطه‌ای به اعتماد، عدالت، وفاداری، مسئولیت‌پذیری و استحقاق (شایستگی) در روابط اشاره دارد و منصفانه بودن روابط را تحت تأثیر قرار می‌دهد. دارای دو بعد عمودی (اخلاق در خانواده اصلی) و افقی (روابط بین همسران) است. هدف پژوهش حاضر تعیین اخلاق رابطه‌ای به‌عنوان پیش‌بین موفقیت و شکست ازدواج زنان بود. جامعه موردمطالعه در پژوهش حاضر زنان متقاضی طلاق و عادی شهر اهواز بودند. نمونه پژوهش شامل 150 زن متقاضی طلاق و 150 زن عادی بودند که به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. شرکت‌کنندگان مقیاس اخلاق رابطه‌ای و پرسشنامه اطلاعات جمعیت شناختی محقق ساخته را تکمیل کردند. در این پژوهش برای تحلیل داده­ها از روش تحلیل ممیز استفاده شد. نتایج نشان داد که ترکیب خطی مؤلفه‌های اخلاق رابطه‌ای در خانواده اصلی و مؤلفه‌های اخلاق رابطه‌ای در روابط زناشویی پیش‌بین قوی موفقیت و شکست ازدواج زنان بود و روش تحلیل ممیز تفکیکی نشان داد که مؤلفه‌های عدالت و انصاف، وفاداری و استحقاق در خانواده اصلی و مؤلفه‌های عدالت و انصاف و وفاداری در روابط زناشویی هرکدام به‌تنهایی موفقیت و شکست ازدواج را به‌خوبی از هم تفکیک کردند؛ اما مؤلفه استحقاق در روابط زناشویی به‌تنهایی قادر به تفکیک موفقیت و شکست ازدواج نبود. اخلاق رابطه­ای افقی نسبت به اخلاق رابطه‌ای عمودی نیز قدرت پیش­بین قوی­تری دارد؛ بنابراین می‌توان نتیجه گرفت که اخلاق رابطه‌ای نقش تعیین‌کننده‌ای در پیش‌بینی کارکردهای خانواده و ماندگاری روابط زناشویی دارد. بر این اساس با توجه به تأثیر اخلاق رابطه­ای پیشنهاد می­شود که متغیر مذکور در پایداری ازدواج مورد توجه قرار گیرد.