فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

این مطالعه به بررسی گردش جوی سطح بالایی بر روی منطقه شمال غربی ایران با مرکز تبریز از سال ۱۹۴۸ تا ۲۰۱۰ می‌پردازد. هسته اصلی این تحقیق، ایجاد شاخص چرخندی روزانه (DCI) برای سطوح ۵۰۰ هکتوپاسکال و ۷۰۰ هکتوپاسکال است. این مطالعه با استفاده از ۲۳۰۱۱ نقشه ارتفاع ژئوپتانسیل روزانه از بازتحلیل NCEP/NCAR، گردش‌ها را به پنج نوع متمایز طبقه‌بندی می‌کند: خط ناوه (TL)، لبه ناوه (TE)، ستون ژئوپتانسیل (COL)، لبه پشته  (RE)و خط پشته (RL). تجزیه و تحلیل میانگین فراوانی‌های سالانه در سطح ۵۰۰ هکتوپاسکال، تسلط قابل توجه سیستم‌های پرفشار را نشان می‌دهد. الگوهای پشته (RL و  (RE به طور کلی ۵۳٪ از سال بر منطقه آذربایجان شرقی تأثیر می‌گذارند، در حالی که الگوهای ناوه (TL و (TE  تنها ۲۲٪ از زمان رخ می‌دهند. تسلط واچرخندی به ویژه در فصل گرم، که توسط کمربند پرفشار نیمه‌گرمسیری اداره می‌شود، قوی است. در فصل سرد، توزیع متعادل‌تری پدیدار می‌شود، به طوری که سیستم‌های پرفشار، سرد و کم فشار به ترتیب ۴۳٪، ۲۸٪ و ۲۹٪ از مواقع رخ می‌دهند. نکته مهم این است که ارزیابی روند بلندمدت با استفاده از آزمون من-کندال، تغییر قابل توجهی در الگوهای گردش جوی در طول دوره ۶۳ ساله را نشان می‌دهد.  روند موجود نشان دهنده تغییر دینامیک جوی در منطقه مورد مطالعه است که پیامدهای مهمی برای آب و هوای محلی، از جمله تأثیرات بالقوه بر الگوها و میزان بارش و فراوانی خشکسالی در شمال غربی ایران دارد.