محاسبه بهای تمامشده خدمات بخش آزمایشگاه درمانگاه اعلمی هرندی تأمین اجتماعی اصفهان بر اساس روش هزینهیابی بر مبنای فعالیت زمانگرا و مقایسه آن با تعرفههای مصوب در سال 1394
نویسندگان
1 مربی حسابداری دانشگاه پیام نور تهران.
doi
10.30476/jha.2017.39334چکیده
چکیده مقدمه: بیمارستانها و درمانگاهها با چالش کمبود منابع و افزایش هزینهها مواجه هستند. بنابراین، اطلاعات در مورد هزینهها و بهای تمامشدهی خدمات سلامت میتواند در تخصیص بهینه منابع، شناسایی سطح عملکرد مراکز فعالیت در مصرف منابع، اصلاح بودجه و نرخ تعرفه مؤثر باشد. روش پژوهش: روش این پژوهش بر اساس هدف، کاربردی-توسعهای و از نظر ماهیت، توصیفی-پیمایشی است و برای گردآوری دادهها و تجزیهوتحلیل آن از روشهای کتابخانهای و میدانی استفاده شده است. در این پژوهش بهای تمامشده 51 نوع آزمایش، با استفاده از روش هزینهیابی بر مبنای فعالیت زمانگرا محاسبه و با تعرفههای مصوب سال 1394 مقایسه شد. در پایان تفاوت میانگین بهای تمامشده محاسبه شده با میانگین تعرفههای مصوب با استفاده از t زوجی آزمون شد. یافتهها: هزینههای منتسب به بخش آزمایشگاه بالغ بر 636ر912ر068ر1 ریال محاسبه شد که از این میزان بیشترین سهم، به ترتیب، مربوط به حقوق و مزایای کارکنان (66%)، هزینههای مراکز فعالیت پشتیبانی (18%) و هزینه استهلاک تجهیزات آزمایشگاهی (7%) است. بهای تمامشده برخی از خدمات ارائه شده در این بخش کمتر از تعرفههای مصوب و برخی بیشتر بود. نتیجهگیری: نتایج نشان داد که بین بهای تمامشده واقعی خدمات و تعرفههای مصوب تفاوت وجود دارد. در نتیجه، بهتر است برای قیمتگذاری درستتر خدمات از روشهای دقیق محاسبه هزینهها مانند روش هزینهیابی بر مبنای فعالیت زمانگرا استفاده شود. با توجه به سهم بالای هزینههای مربوط به کارکنان و هزینههای تخصیصیافته از مراکز فعالیت پشتیبانی، توجه ویژه به این منابع، استفاده درست و مناسب از آن، تجدید در ساختار نیروی انسانی، چند تخصصیکردن کارکنان، شناسایی و حذف هزینههای هدررفت منابع انسانی و تعیین ظرفیت بلااستفاده بخش آزمایشگاه میتواند گامهای مؤثری در جهت افزایش کارایی و صرفهجویی در هزینهها باشد.