فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

پژوهش حاضر با هدف تعیین نقش الگوهای ارتباطی والدین در خانواده، کیفیت روابط بین فردی و سبک­های دلبستگی مادران در پیش­بینی شدت نشانگان کاستی توجه/ بیش فعالی در کودکان انجام شد. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی است. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل کلیه کودکان مبتلا به نشانگان کاستی توجه/ بیش فعالی شهر قم در سال 1400 بود که از بین آن­ها  270 نفر به روش نمونه­گیری در دسترس به عنوان نمونه انتخاب شدند. داده­ها با استفاده از مقیاس تجدیدنظرشده الگوهای ارتباطی خانواده ریچی و فیتزپاتریک (Ritchie & Fitzpatrick1990)، مقیاس مشکلات بین­فردی(Herwitz et al.1988) ، پرسشنامه سبک­های دلبستگی بزرگسالان (Hazen and Shaver 1987) و پرسشنامه نشانگان اختلال کاستی توجه/ بیش فعالی (Snape1980) جمع­آوری شد. تجزیه و تحلیل یافته­ها از طریق ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون نشان دادند که بین جهت­گیری گفت و شنود و سبک های دلبستگی ایمن با شدت نشانه­های نشانگان اختلال کاستی توجه/ بیش فعالی همبستگی منفی معنی­داری و  بین جهت­گیری همنوایی، مشکلات بین فردی و سبک­های دلبستگی هراسان، دل مشغول و دوری جو با شدت نشانگان اختلال کاستی توجه/ بیش فعالی در کودکان همبستگی مثبت معنی­داری وجود دارد (05/0< p). نتایج نشان داد که همنوایی، مشکلات روابط بین فردی، گفت و شنود و سبک دلبستگی هراسان در پیش­بینی شدت  نشانگان اختلال کاستی توجه/ بیش فعالی نقش دارند.