صمیمیت جنسی و اعتماد بهعنوان تعدیلکنندههای رابطه سبک دلبستگی ایمن و تعهد زناشویی
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد مشاوره دانشگاه شهید چمران اهواز
2 استادیار و عضو هیات علمی گروه مشاوره دانشگاه شهید چمران اهواز
3 استادیار و عضو هیات علمی گروه مشاوره دانشگاه شهید چمران اهواز
doi
چکیده
چکیدههدف: هدف پژوهش تعیین صمیمیت جنسی و اعتماد بهعنوان تعدیلکنندههای رابطه سبک دلبستگی ایمن و تعهد زناشویی بود. روش: روش پژوهش همبستگی و جامعه آماری کلیه دانشجویان زن متأهل ساکن خوابگاه های دختران دانشگاه شهید چمران اهواز در نیمسال اول سال تحصیلی 96-1395 بهتعداد 1500 نفر بود که از بین آنها 200 زن متاهل بهشکل نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند و مقیاسهای شیوههای رفتاری فارمن و هنر، 1999، تعهد زناشویی آدامز و جونز (1997)، صمیمیت ارتباطی شافر و اولسون، 1981 و اعتماد رمپل، هولمز و زانا، 1986 را تکمیل کردند. دادهها با استفاده از همبستگی گشتاوری پیرسون و رگرسیون تعدیلگر تحلیل شد. یافتهها: یافتههای پژوهش حاکی از رابطه مثبت بین سبک دلبستگی ایمن و تعهد زناشویی (4/0=r، 001/0=P) و همچنین نقش تعدیلکننده صمیمیت جنسی (249/0-=β، 003/0=P) و اعتماد (270/0-=β، 03/0=P) در رابطه بین سبک دلبستگی ایمن و تعهد زناشویی بود. نتیجهگیری: از آنجا که سبک دلبستگی ایمن منجر به ایجاد اعتماد و صمیمیت جنسی میشود و کیفیت تعاملات میانفردی، تعهد و کیفیت روابط زناشویی را بهبود میبخشد؛ و از سوی دیگر صمیمیت جنسی منجر به برونریزی مشکلات و سرزندگی و شادابی زوجها میشود؛ از اینرو برای ایجاد ساختار خانوادهایی متعادل بسیار مهم است بر شکلگیری نحوه سبک دلبستگی ایمن که پایه اعتماد و روابط زناشویی صمیمی است؛ بیش از پیش در آموزش خانواده، مشاورههای پیش از ازدواج و پژوهشهای کاربردی توجه شود.