نقش ابریشم گیلان در روابط خارجی ایرانِ عصر قاجار
نویسندگان
1 دانشیار دانشگاه گیلان
doi
10.22034/jiiph.2020.11038چکیده
با وجود آنکه گیلان از توانایی اقتصادی و تولیدی در سایر محصولات اقتصادی نیز برخوردار است، اما به جهت اهمیت ابریشم در اقتصاد گیلان و ایران، بهویژه صادرات این محصول به کشورهای خارجی، سبب توجه حکومتهای مرکزی ایران و سایر کشورها به ابریشم گیلان شد. دوران اوج تجارت ابریشم ایران و گیلان، عصر صفویه بود؛ با این حال، در دوره قاجاریه نیز هنوز ابریشم بخش عمدهای از کالاهای صادراتی ایران را تشکیل میداد. مهمترین عاملی که موجب توجه بیشتر اروپاییان در این دوره به ابریشم گیلان شده بود، رواج بیماری کرم ابریشم در اروپا و کمبود این محصول در آنجا بود. اما به جهت تسلط روسیه بر مناطق ابریشمخیز شمال ایران، انحصار تجارت این کالا عملا در اختیار روسها بود. انگلیسیها نیز تلاش داشتند با واسطه بر این کالای ارزشمند دست یابند؛ از اینرو، سایر کشورهای اروپایی قادر به تجارت ابریشم ایران در این دوره نبودند. انحصار تجارت ابریشم توسط روسها و انگلیسیها موجب شد تا معیشت بازرگانان و تولیدکنندگان ابریشم ایرانِ عصر قاجار به نوعی وابسته به تجارتخانهها و سیاستهای این دو دولت شود. هدف از پژوهش پیش رو، تحلیل نقش صنعت ابریشم گیلان و تأثیر آن بر روابط انگلستان و روسیه با ایران عصر قاجار، با تکیه بر مطالعات اسنادی و تاریخی است. یافتههای پژوهش نشان میدهد، با توجه به اهمیت ابریشم، برخی از کشمکشهای سیاسی دولتهای روسیه و انگلستان در ایران، جهت کنترل بر اقتصاد و تجارت این محصول بوده است. این تجارت انحصاری موجب شد تا سایر کشورها قادر به رقابت با این دو قدرت جهانی در زمینه تجارت ابریشم نباشند. در نهایت سیاستهای دو کشور یاد شده زمینههای ضعف ابریشم گیلان را فراهم نمود.