ریشههای چینی وزارت توأمان در عصر ایلخانی
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد تاریخ دانشگاه فردوسی مشهد
2 استادیاردانشگاه اراک
3 مربی دانشگاه فردوسی مشهد
doi
10.22034/jiiph.2020.11039چکیده
لازمه هر حکومتی بعد از شکلگیری و تثبیت، برپایی تشکیلات دیوانی است. مغولان پیش از تشکیل حکومتی متمرکز و گسترده، اقوامی صحراگرد بودند و آموختههایشان متأثر از تمدنهای پیرامون خود بود. آنان در آسیای مرکزی و در همسایگی اقوام متمدن از جمله اویغورها و ختاییان بودند. این نزدیکی و همسایگی، رشتههای ارتباطی بین آنها را در قالبهای مختلف بهوجود آورد. علاوه بر این اقوام، مغولان در همسایگی تمدن بزرگ چین قرار داشتند و با حضور در ایران مختصاتی از تمدن چینی را با خود به ایران آوردند از جملهی اینها میتوان به شیوه وزارت توأمان در ساختار حکومتی ایلخانی را نام برد اگرچه وزارت توأمان در ایران دارای ریشه تاریخی بومی است اما این هماهنگی در وزرات، با فرهنگ چین پیوستگی بیشتری داشت. این مقاله برآن است تا به شیوه توصیفی- تحلیلی ریشههای وزارت توأمان در چین و کانالهای ارتباط تمدنی ایران و چین شامل قوم ختا، اویغور و جاده ابریشم که در انتقال پروسه وزارت توأمان از چین به ایران سهیم بودند را مورد بررسی قرار دهد.