فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

طلاق یکی از پیچیده­ترین پدیده­های اجتماعی است که ارکان خانواده را دچار تزلزل نموده و بیشترین اثرات مخرب آن متوجه کودکان خواهد بود. هدف از پژوهش حاضر تعیین اثربخشی آموزش مثبت­نگری بر کاهش مشکلات رفتاری درونی سازی شده کودکان طلاق بود. طرح پژوهش، نیمه­آزمایشی از نوع پیش­آزمون- پس­آزمون با گروه کنترل بود. 40 نفر از کودکان طلاق مقطع ابتدایی شهرستان عجب­شیر به روش نمونه­گیری در دسترس انتخاب شدند و سپس به صورت  تصادفی به دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه 20 نفر) اختصاص یافتند. برای جمع­آوری داده­ها از پرسش­نامه سیاهه رفتاری کودک (CBCL) استفاده شد. برای گروه آزمایشی 15 جلسه برنامه مداخله مثبت­نگری ویژه کودکان طلاق طی 5 هفته متوالی برگزار شد و گروه کنترل مداخله­ای دریافت نکرد. نتایج پژوهش نشان داد که مشکلات رفتاری درونی سازی شده کودکان در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل به طور معنی­داری کاهش یافت. بنابراین می­توان گفت که آموزش مثبت­نگری،  مشکلات درونی شده کودکان را کاهش داده و در این زمینه به آن­ها کمک خواهد کرد. منطبق با یافته­های پژوهش حاضر می­توان درمان مبتنی بر رویکرد مثبت­گرا را به عنوان یک روش درمانی مؤثر در جهت کاهش مشکلات درونی سازی شده از جمله اضطراب، افسردگی و گوشه­گیری در کودکان طلاق به کار گرفت.