اثربخشی آموزش گروهی تحلیل ارتباط محاورهای مادر-کودک بر ایمنی دلبستگی پسرهای 6 تا 10 سال دچار اختلال نافرمانی مقابلهای
نویسندگان
1 مدرس دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال
2 دانشجوی دکتری دانشگاه آزاد واحد اصفهان
3 دانشگاه الزهرا
4 استادیار واحد مرودشت دانشگاه آزاد اسلامی
5 دانشگاه آزاد واحد اراک
doi
چکیده
هدف: هدف پژوهش تعیین اثربخشی آموزش گروهی تحلیل ارتباط محاورهای مادر-کودک بر ایمنی دلبستگی پسرهای 6 تا 10 سال دچار اختلال نافرمانی مقابلهای بود. روش: روش پژوهش شبهآزمایشی با طرح پیشآزمون، پسآزمون با گروه گواه و پیگیری سهماهه و جامعه آماری 148دانشآموز پسر پیشدبستانی و دبستانی ارجاع دادهشده به مرکز مشاوره آموزش و پرورش شهر خمین در سال تحصیلی 96-95 بود. پس از غربالگری، از میان دانشآموزانی که بیشترین نمره را در پرسشنامههای علائم مرضی کودکان گادو و اسپرافکین نسخه والدین(2007) و طبقههای Q دلبستگی واترز 1987، بهدست آوردند، 24 دانشآموز انتخاب و مادران آنها در دو گروه آزمایش و گواه بهصورت تصادفی جایگزین شدند و بسته آموزش گروهی تحلیل ارتباط محاورهای اریک برن 1961، در 8 جلسه 80 دقیقهای یکبار در هفته در مورد گروه آزمایش اجرا و دادهها با استفاده از آزمون تحلیل واریانس آمیخته با اندازهگیری مکرر تحلیل شد. یافتهها: نتایج تفاوت معناداری را بین عملکرد دو گروه آزمایش و گواه در ایمنی دلبستگی(20/59 =F، 001/0 =P) و اختلال نافرمانی مقابلهای (42/15 =F، 001/0 =P) در مرحله پسآزمون و پس از سه ماه پیگیری نشان داد. نتیجهگیری: با توجه به اینکه آموزش گروهی تحلیل ارتباط محاورهای میتواند میزان تعاملها و سطح ایمنی دلبستگی مادر-کودک را افزایش دهد؛ پیامدهای تحولی مهمی در پی دارد. از اینرو بهنظرمیرسد در موقعیتهای بالینی با انجام مداخلههایی از این دست و با ارتقاء سلامت روانی والدین، بتوان گامهای مثبت و استواری در جهت رفع و یا تخفیف مشکلات رفتاری کودکان برداشت.