فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

به‌منظور ارزیابی تحمل ذرت و تاج‌خروس ریشه­قرمز به فورام­سولفورون+ یدوسولفورون در اختلاط با محرک‌های رشد و پتاسیم کلراید، آزمایشی گلخانه‌ای در دانشکده کشاورزی دانشگاه تربیت ‌مدرس در قالب طرح کاملاً تصادفی به‌صورت فاکتوریل در سه تکرار در سال 1398 انجام شد. فاکتور اول شامل مقادیر مختلف فورام­سولفورون+ یدوسولفورون صفر، 5/46، 93، 5/139 و 186 گرم ماده مؤثره در هکتار بود. فاکتور دوم شامل منابع محرک­های رشد کودهای (اسیدآمینه یک و سه میلی‌لیتر در لیتر)، عصاره جلبک دریایی (چهار و 12 میلی‌لیتر در لیتر)، کلرید پتاسیم (دو و شش گرم در لیتر)، کلرید پتاسیم دو گرم به‌علاوه اسیدآمینه یک میلی‌لیتر در لیتر و شاهد بدون مصرف کود بود. افزایش مقدار مصرف علف‌کش باعث کاهش سطح برگ، زیست‌توده و سایر صفات ذرت شد. اختلاط علف‌کش با محرک‌های رشد گیاهی و کلرید پتاسیم باعث بهبود رشد ذرت در دُز توصیه­شده شد ولی تأثیری بر کارایی علف‌کش بر کنترل تاج‌خروس نداشت. کاربرد هم‌زمان محرک‌های رشد گیاهی و کلرید پتاسیم در اختلاط با علف‌کش، کارایی بیشتری در بهبود رشد ذرت نسبت به عدم کاربرد کود داشت. طبق نتایج تحقیق اختلاط ترکیب اسیدآمینه یک گرم در لیتر به‌علاوه کلرید پتاسیم دو گرم در لیتر با دُز توصیه­ شده علف‌کش فورام­سولفورون + یدوسولفورون 5/46 گرم ماده مؤثره در هکتار علاوه بر کنترل علف هرز تاج‌خروس ریشه­قرمز باعث بهبود رشد و نمو ذرت نسبت به کاربرد علف‌کش به‌تنهایی گردید. یافته‌های تحقیق حاضر نشان داد محرک‌های زیستی می‌توانند تحمل ذرت را نسبت به علف‌کش افزایش دهند، بدون اینکه از کارایی علف‌کش در کنترل تاج‌خروس ریشه­قرمز کاسته شود و استراتژی مؤثری را برای مدیریت یکپارچه علف‌های هرز در کشاورزی پایدار ارائه نماید.