ارزیابی تلفیق روشهای فیزیکی و شیمیایی با بستر کهنه بر کنترل علفهای هرز در گیاه آرتیشو (Cynara scolymus L.)
نویسندگان
1 استاد گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی دانشگاه زنجان
2 گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان
3 مرکز تحقیقات
4 دانش آموخته کارشناسی ارشد دانشگاه زنجان
doi
10.22034/ijws.2025.367794.1478چکیده
به منظور ارزیابی اثر تلفیق روشهای فیزیکی و شیمیایی با بستر کهنه بر کنترل علفهای هرز در گیاه آرتیشو، آزمایشی در سال 1397 در دانشگاه زنجان انجام شد. تیمارها شامل بستر کشت (در دو سطح بستر متداول و بستر کهنه) و روشهای مختلف مدیریت علفهای هرز (مالچ پلاستیک تیره، مالچ پلاستیک دورنگ، مالچ کاه و کلش گندم، علفکشهای هالوسولفورون (8/304 گرم در هکتار)، اکسیفلورفن(3 لیتر در هکتار)، لینورون (3 کیلوگرم در هکتار) بودند. نتایج نشان داد که بیشترین وزن خشک کل علفهای هرز در بستر کشت متداول و استفاده از علفکش هالوسولفورون با میانگین 204 گرم در مترمربع و کمترین وزن خشک کل علفهای هرز نیز در شرایط کشت بستر کهنه و استفاده از علفکش لینورون به دست آمد. بیشترین وزن تر گیاه آرتیشو ( 20220 کیلوگرم در هکتار) در تیمار بستر کشت کهنه و استفاده از اکسیفلورفن و کمترین وزن تر گیاه (3033 کیلوگرم در هکتار) در تیمار بستر کشت متداول و تیمار شاهد تداخل به دست آمد. بیشترین وزن خشک آرتیشو (2275 کیلوگرم در هکتار) در شرایط کاشت گیاه آرتیشو با بستر کشت کهنه و استفاده از مالچ پلاستیکی تیره به دست آمد و کمترین وزن خشک نیز (5/312 کیلوگرم در هکتار) در تیمار شاهد با بستر کشت متداول به دست آمد. بر اساس نتایج آزمایش، در بین روشهای کنترل علفهای هرز، کاربرد هالوسولفورون در کنترل علفهای هرز پهنبرگ و کاربرد اکسیفلورفن روی علفهای هرز باریک کارایی بهتری داشت و کاربرد لینورون، با وجود کنترل 100 درصدی علفهای هرز ، اثر منفی شدیدی بر عملکرد گیاه آرتیشو داشت.