فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

 زوج­درمانی به‌عنوان درمان ترجیحی آشفتگی­ها و مشکلات متداول در روابط بین زوجین، شناخته شده است. مدل­های مختلف زوج­درمانی با هدف مشترک درمان آشفتگی­های ارتباطی زوجین پا به عرصه گذاشته­اند، گرچه همچنان با رویکردی جامع و کارآمد فاصله دارند. این مقاله دو هدف اصلی دارد: هدف اول، معرفی اصول و فنون یک مدل جدید زوج­درمانی، موسوم به زوج­درمانی پارادوکسی یا زوج­درمانی به روش PTC است؛ هدف دوم، سنجش اثربخشی مدل زوج­درمانی به روش PTC بر مشکلات زناشویی است. در این پژوهش، یک زن و شوهر در یک دوره زوج­درمانی به روش PTC شرکت کردند. ارزیابی شاخص­های بالینی و نتایج درمان بر اساس مقیاس سلامت روانی (MHI-28)، پرسشنامه وضعیت زناشویی گلومبوک- راست (GRIMS) و مقیاس درجه‌بندی ذهنی نتایج درمان (TOSRS) قبل از شروع درمان، در انتهای جلسات درمان و در مراحل پیگیری 2 و 4 ساله صورت گرفت. نتایج نشان داد که نمره بهزیستی روانشناختی زوجین افزایش و نمره درماندگی روانشناختی و مشکلات ارتباطی آنها کاهش قابل‌ملاحظه داشته است. ارزشیابی نتایج درمان نیز نشان داد که درمان کاملا موفقیت‌آمیز بوده است. بر اساس ارزیابی­های زوجین، میزان پیشرفت و بهبودی حاصل از زوج­درمانی به روش PTC در پایان درمان برای زن 90% و برای شوهر 95% برآورد شد. نتایج پیگیری مرحله اول و دوم، به ترتیب پس از دو سال و چهار سال نشان داد که تغییرات رضایت‌بخش درمانی در حد 90% برای زوجین از ثبات و استمرار برخوردار بوده و بازگشتی هم گزارش نشد. این نتایج، تاثیرات درمانی عمیق و پایدار مدل زوج­درمانی به روش PTC را در کوتاه­ترین زمان ممکن تایید می­کند. مکانیسم­های تاثیرگذاری "برنامه­زمانی مدیریت نوبتی" و "برنامه گفتگوی دوجانبه پارادوکسی"، به عنوان دو فن اصلی زوج­درمانی به روش PTC، و انطباق آنها با نتایج درمان زوجین در این مقاله شرح داده شده است. مدل زوج­درمانی به روش PTC، به‌عنوان رویکردی بسیار کوتاه مدت، ساده، تاثیرگذار و کارآمد و در عین‌حال اقتصادی برای درمان آشفتگی­ها و مشکلات زوجین معرفی و پیشنهاد می­شود. زوج­درمانی به‌عنوان درمان ترجیحی آشفتگی­ها و مشکلات متداول در روابط بین زوجین، شناخته شده است. مدل­های مختلف زوج­درمانی با هدف مشترک درمان آشفتگی­های ارتباطی زوجین پا به عرصه گذاشته­اند، گرچه همچنان با رویکردی جامع و کارآمد فاصله دارند. این مقاله دو هدف اصلی دارد: هدف اول، معرفی اصول و فنون یک مدل جدید زوج­درمانی، موسوم به زوج­درمانی پارادوکسی یا زوج­درمانی به روش PTC است؛ هدف دوم، سنجش اثربخشی مدل زوج­درمانی به روش PTC بر مشکلات زناشویی است. در این پژوهش، یک زن و شوهر در یک دوره زوج­درمانی به روش PTC شرکت کردند. ارزیابی شاخص­های بالینی و نتایج درمان بر اساس مقیاس سلامت روانی (MHI-28)، پرسشنامه وضعیت زناشویی گلومبوک- راست (GRIMS) و مقیاس درجه‌بندی ذهنی نتایج درمان (TOSRS) قبل از شروع درمان، در انتهای جلسات درمان و در مراحل پیگیری 2 و 4 ساله صورت گرفت. نتایج نشان داد که نمره بهزیستی روانشناختی زوجین افزایش و نمره درماندگی روانشناختی و مشکلات ارتباطی آنها کاهش قابل‌ملاحظه داشته است. ارزشیابی نتایج درمان نیز نشان داد که درمان کاملا موفقیت‌آمیز بوده است. بر اساس ارزیابی­های زوجین، میزان پیشرفت و بهبودی حاصل از زوج­درمانی به روش PTC در پایان درمان برای زن 90% و برای شوهر 95% برآورد شد. نتایج پیگیری مرحله اول و دوم، به ترتیب پس از دو سال و چهار سال نشان داد که تغییرات رضایت‌بخش درمانی در حد 90% برای زوجین از ثبات و استمرار برخوردار بوده و بازگشتی هم گزارش نشد. این نتایج، تاثیرات درمانی عمیق و پایدار مدل زوج­درمانی به روش PTC را در کوتاه­ترین زمان ممکن تایید می­کند. مکانیسم­های تاثیرگذاری "برنامه­زمانی مدیریت نوبتی" و "برنامه گفتگوی دوجانبه پارادوکسی"، به عنوان دو فن اصلی زوج­درمانی به روش PTC، و انطباق آنها با نتایج درمان زوجین در این مقاله شرح داده شده است. مدل زوج­درمانی به روش PTC، به‌عنوان رویکردی بسیار کوتاه مدت، ساده، تاثیرگذار و کارآمد و در عین‌حال اقتصادی برای درمان آشفتگی­ها و مشکلات زوجین معرفی و پیشنهاد می­شود. زوج­درمانی به‌عنوان درمان ترجیحی آشفتگی­ها و مشکلات متداول در روابط بین زوجین، شناخته شده است. مدل­های مختلف زوج­درمانی با هدف مشترک درمان آشفتگی­های ارتباطی زوجین پا به عرصه گذاشته­اند، گرچه همچنان با رویکردی جامع و کارآمد فاصله دارند. این مقاله دو هدف اصلی دارد: هدف اول، معرفی اصول و فنون یک مدل جدید زوج­درمانی، موسوم به زوج­درمانی پارادوکسی یا زوج­درمانی به روش PTC است؛ هدف دوم، سنجش اثربخشی مدل زوج­درمانی به روش PTC بر مشکلات زناشویی است. در این پژوهش، یک زن و شوهر در یک دوره زوج­درمانی به روش PTC شرکت کردند. ارزیابی شاخص­های بالینی و نتایج درمان بر اساس مقیاس سلامت روانی (MHI-28)، پرسشنامه وضعیت زناشویی گلومبوک- راست (GRIMS) و مقیاس درجه‌بندی ذهنی نتایج درمان (TOSRS) قبل از شروع درمان، در انتهای جلسات درمان و در مراحل پیگیری 2 و 4 ساله صورت گرفت. نتایج نشان داد که نمره بهزیستی روانشناختی زوجین افزایش و نمره درماندگی روانشناختی و مشکلات ارتباطی آنها کاهش قابل‌ملاحظه داشته است. ارزشیابی نتایج درمان نیز نشان داد که درمان کاملا موفقیت‌آمیز بوده است. بر اساس ارزیابی­های زوجین، میزان پیشرفت و بهبودی حاصل از زوج­درمانی به روش PTC در پایان درمان برای زن 90% و برای شوهر 95% برآورد شد. نتایج پیگیری مرحله اول و دوم، به ترتیب پس از دو سال و چهار سال نشان داد که تغییرات رضایت‌بخش درمانی در حد 90% برای زوجین از ثبات و استمرار برخوردار بوده و بازگشتی هم گزارش نشد. این نتایج، تاثیرات درمانی عمیق و پایدار مدل زوج­درمانی به روش PTC را در کوتاه­ترین زمان ممکن تایید می­کند. مکانیسم­های تاثیرگذاری "برنامه­زمانی مدیریت نوبتی" و "برنامه گفتگوی دوجانبه پارادوکسی"، به عنوان دو فن اصلی زوج­درمانی به روش PTC، و انطباق آنها با نتایج درمان زوجین در این مقاله شرح داده شده است. مدل زوج­درمانی به روش PTC، به‌عنوان رویکردی بسیار کوتاه مدت، ساده، تاثیرگذار و کارآمد و در عین‌حال اقتصادی برای درمان آشفتگی­ها و مشکلات زوجین معرفی و پیشنهاد می­شود.