پیشبینی امیدواری بر اساس جهتگیری مذهبی و چشمانداز زمان
نویسندگان
1 دانشگاه آزاد اسلامی، واحد آستارا
2 دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج
3 دانشگاه آزاد اسلامی، واحد کرج
doi
چکیده
چکیدههدف: هدف پژوهش شناسایی و تعیین برخی از متغیرهای پیشبینیکننده امیدواری بود. از اینرو با توجه به مبانی نظری و پیشینه پژوهشی، جهتگیری مذهبی و چشمانداز زمان بهعنوان متغیرهای پیشبین فرض شد. روش: روش مطالعه همبستگی و جامعه آماری کلیه دانشجویان دختر و پسر دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج بهتعداد 28 هزار نفر بود. بهشیوه در دسترس 600 نفر از دانشجویان از 10 دانشکده انتخاب شد و پرسشنامه جهتگیری مذهبی آلپورت 1963، چشمانداز زمان زیمباردو 1999 و امیدواری اشنایدر 1991 در اختیار آنها قرار گرفت. 434 پرسشنامه بازگردانده شد و پس از حذف 22 پرسشنامه مخدوش و دادههای پرت، دادههای 412 نفر از طریق تحلیل رگرسیون چندگانه سلسله مراتبی تحلیل شد. یافتهها: یافتهها نشان داد از میان ابعاد جهتگیری مذهبی، بُعد مذهب درونی (199/0= β، 001/0 = P)، و نیز از میان ابعاد چشمانداز زمان، بُعد حال لذتگرا (173/0= β، 001/0 = P)، آینده (366/0= β، 001/0 = P) میتوانند امیدواری را بهصورت مثبت، و گذشته منفی (205/0- = β، 001/0 = P) و حال جبرنگر (263/0- = β، 001/0 = P) میتوانند امیدواری را بهصورت منفی، پیشبینی کنند ولی جهتگیری مذهبی بیرونی (030/0= β، 412/0 = P) و گذشته مثبت (027/0= β، 479/0 = P) قادر به پیشبینی امیدواری نیستند. نتیجهگیری: با توجه به نتایج این پژوهش برگزاری کارگاههایی بهمنظور آموزشهای کاربردی مستمر برای تقویت جهتگیری مذهبی درونی و چشمانداز مطلوب به زمان برای دانشجویان و دیگر اقشار، مفید و ضروری بهنظر میرسد.