فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

خیانت زناشویی به‌عنوان یکی از مهم‌ترین عوامل آسیب‌رسان برای زوج­ها و خانواده­ها و هم‌چنین پدیده­ای رایج برای درمانگران حوزه خانواده و ازدواج مطرح است و تأثیر بسزایی بر همسر آسیب‌دیده از خیانت می­گذارد. پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر تحمل پریشانی و خودکنترلی زنان خیانت‌دیده انجام شد. پژوهش حاضر یک مطالعه نیمه آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه کنترل بود. از تمامی زنان خیانت‌دیده که در 6 ماه اول سال 1398به دفتر مشاوره خانواده در منطقه 3 شهر تهران مراجعه کردند، 34 زن به‌صورت دردسترس انتخاب و به‌طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. سپس گروه آزمایش طی 8 جلسه تحت تأثیر درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد قرار گرفتند. از شرکت‌کنندگان پژوهش درخواست شد ابزار جمع‌آوری داده‌ها شامل مقیاس­های تحمل پریشانی (DTS) و خودکنترلی (CSC) را در دو مرحله پیش­آزمون و پس­آزمون تکمیل کنند. نتایج پژوهش حاضر  نشان داد درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر افزایش تحمل پریشانی و خودکنترلی زنان خیانت‌دیده تأثیر معناداری  (0001/0 =p < /span> ) دارد. با توجه به یافته­های به‌دست‌آمده در این پژوهش، می­توان نتیجه گرفت که درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (ACT) می­تواند به‌عنوان یک روش مداخله­ای برای خیانت زناشویی به‌عنوان یکی از روش­های مداخله در جلسات درمانی و مشاوره­ای مورد استفاده قرار گیرد.