پژوهشی درباره جایگاه کُردهای جزیره و دیاربکر در حکومت آققویونلو
نویسندگان
1 آموزش پرورش
2 عضو هیات علمی دانشگاه پیام نور
doi
10.22034/jiiph.2019.8900چکیده
اتحادیه آققویونلو از جمله حکومتهایی بود که باخاستگاه عشایری در ایران روزگار پس از سقوط ایلخانان در منطقه دیاربکر نشو نما یافته و برای مدتی نیز موفق به سلطه در نواحی مرکزی شدند. از سویی کُردها بهعنوان جمعیت غالب در مناطق جزیره و دیاربکر، همچون ترکمانان هویتی عشیرتی و ساختاری قبیلهای داشته و در پیوند با حکومت آق قویونلو در آن مقطع تاریخی نقش سیاسی مؤثری ایفا کردند.از آنجایی که قبایل کُرد در تحولات سیاسی این روزگار تأثیرگذار بودند، میتوان این پرسش را مطرح کرد که نقش سیاسی کُردها در مناسبات قدرت میان حکومت آققویونلو و رقبای سیاسی ایشان چه بوده است؟ چه عواملی در واگرایی و همگرایی آنها در پیوند با این قدرت فائقه تاثیرگذار بوده است؟نتایج این تحقیق نشان میدهد که قبایل کُرد در دولت آققویونلوها، نقش فعالانهای داشته و سیاست بهره جویانهای را پیش گرفتند و موفق شدند تا با برقراری ارتباط حسنه با آق قویونلوها در تشکیلات حکومتی و مناصب نظامی آنها جایگاه قابل توجهی بدست آورند. قدرتهای محلی کُرد در منطقه با توجه به قدرت و نیروی نظامی و سیاسی ایشان، در اتحادیه آققویونلو به کار گرفته شدند و در تأسیس، تحکیم و توسعه این حکومت به اندازه چشمگیری تأثیر داشتند. همچنین عناصر مختلفی از جمله دوری جغرافیایی به مرکز قدرت آققویونلو و نیز میزان توان نظامی و سیاسی ایشان در واگرایی و همگرایی ایشان تأثیر گذار بوده است.