بررسی اثر سطوح مختلف آلودگی علف‌های‌هرز بر رشد و عملکرد عدس (Lens Culinaris)

نویسندگان

1 گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران

2 گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران

3 دانش آموخته کارشناسی ارشد رشته اگرواکولوژی، گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران

4 دانشیار گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه رازی

doi
10.22034/ijws.2024.362639.1436
چکیده

نظر به لزوم شناخت روابط بین علف‌های‌هرز و عدس در راستای مدیریت آگاهانه علف‌های‌هرز آن، آزمایشی در سال زراعی 96- 1395 در مزرعه‌ای واقع در پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه رازی کرمانشاه انجام شد. در ابتدای فصل رشد، مزرعه پیمایش شده و نقاط مختلف مزرعه از نظر کلاس‌های مختلف آلودگی به علف‌های‌هرز مشخص و بر این اساس شش گروه مشخص شد. گروه یک آلودگی بسیار کم و گروه شش بیشترین میزان آلودگی را در بر داشت. هر گروه آلودگی به علف‌هرز به‌عنوان یک تیمار و برای هر تیمار پنج تکرار در نظر گرفته شد. نتایج نشان داد که عملکرد، زیست‌توده و شاخص برداشت عدس به طور معنی داری تحت تاثیر افزایش سطح آلودگی به علف‌های‌هرز قرار گرفتند. به طوری که افزایش آلودگی علف‌های‌هرز تا 9/81 درصد منجر به کاهش عملکرد عدس شد. حداکثر شاخص سطح برگ عدس در روزهای 50 تا 60 پس از سبز شدن مشاهده شد. حداکثر شاخص سطح برگ عدس در گروه یک و دو و با افزایش سطح آلودگی، کم‌ترین شاخص سطح برگ عدس در گروه پنج و شش مشاهده شد. علاوه بر این، تجمع ماده خشک عدس در گروه‌های اول و دوم آلودگی، بیشتر از سایر گروه‌های با آلودگی بالاتر علف های هرز بود. در مجموع با توجه به حساسیت بالای عدس در رقابت با علف‌های‌هرز، مدیریت علف‌های‌هرز تا زمان رسیدن عدس به حداکثر شاخص سطح برگ (روز 50) از اهمیت بالایی برخوردار بوده و باید در دستور کار قرار گیرد.