مقایسه کارآیی مالچ پلیاتیلن و روش شیمیایی در کنترل علفهرز پنجه مرغی Cynodon dactylon L. در باغات انگور
نویسندگان
1 استادیار موسسه تحقیقات گیاهپزشکی، بخش تحقیقات علفهای هرز، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، ایران.
2 استادیار پژوهش مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی سیستان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، ایران.
3 دانشیار گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تهران، کرج،ایران
doi
10.22034/ijws.2024.365960.1459چکیده
یکی از عوامل مهم خسارتزا در انگور علفهای هرز بخصوص علفهرز پنجه مرغی Cynodon dactylon L. است. این مطالعه به مدت سه سال، در تاکستان انگور رقم یاقوتی قرمز در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی در منطقه سیستان، واقع در جنوبشرق ایران اجرا شد. تیمارهای آزمایش کاربرد چهار علفکش کلتودیم، ستوکسیدیم ، فلوآزیفوپ پیبوتیل، هالوکسی-فوپ آرمتیل استر 5- کاربرد مالچ پلیاتیلن به مدت یکسال 6- دو سال 7- سه سال 8- شاهد (بدون کاربرد علفکش و مالچ) بودند. نتایج در مجموع حاکی از کنترل شیمیایی مناسب پنجه مرغی بود به نحوی که علفکش ستوکسیدیم که کم اثرترین علفکش در بین تیمارها شناخته شد، وزن خشک قسمتهای روزمینی و زیرزمینی پنجه مرغی را تا 60 درصد کاهش داد. موثرترین علفکشها در کنترل پنجه مرغی، به ترتیب علفکش کلتودیم و هالوکسی فوپ آرمتیل استر بودند که وزن خشک شاخساره و ریزوم پنجه مرغی را در هر سه سال آزمایش، تا 90 درصد کم کردند. در مقابل اما، کاربرد متوالی مالچ پلیاتیلن در تیمارهای دوسال و سه سال استفاده از مالچ، وزن خشک شاخساره و ریزوم پنجه مرغی را به صفر رساند. در حالیکه کاربرد یکساله مالچ پلیاتیلن، تاثیری شبیه به شاهد بدون کنترل علفهرز داشت. بیشترین عملکرد انگور به ترتیب از تیمار کاربرد سه ساله به مقدار 13000 کیلوگرم در هکتار بهدست آمد. کاربرد مالچ پلیاتیلن برای دو یا سه سال متوالی باعث کنترل کامل پنجه مرغی و البته عملکرد بالاتر انگور در مقایسه با کاربرد کلتودیم شد.