فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

به‌منظور بررسی اثر کودهای آلی بر خصوصیات زراعی و عملکرد لوبیا سفید در منطقه هیدج استان زنجان آزمایشی در قالب طرح بلوک‌ کامل تصادفی با سه تکرار انجام شد. تیمارها شامل 13 سطح مخلوط کودهای مایع زرگرین، ملاس و ویناس به ترتیب از راست به چپ به نسبت‌های 100-0-0 (Z1)، 75-25-0 (Z2)، 75-0-25 (Z3)، 50-25-25 (Z4)، 0-100-0 (M5)، 25-75-0 (M6)، 0-75-25 (M7)، 25-50-25  M8))، 0-0-100 (V9)، 25-0-75 (V10)، 0-25-75 (V11)، 25-25-50 (V12) و 0-0-0 (C13) همگی (بجز کنترل) به میزان 90 لیتر در هکتار در دو مرحله انتهای رشد رویشی (آغاز گلدهی) و پر شدن دانه بصورت کود آبیاری مصرف شدند. نتایج نشان داد تیمار (Z2)  عملکرد دانه را به میزان 18/26 درصد، وزن صد دانه را به میزان 97/10 درصد، تعداد دانه در غلاف را به میزان 30 درصد، وزن خشک را به میزان 67/21 درصد و غلظت فسفر را به میزان 67 درصد نسبت به شاهد افزایش داد. همچنین تیمارهای (Z1)  و (M6)  به‌‌ترتیب سبب افزایش 82/25 و 77/21 درصدی عملکرد دانه، 81/10 و 39/10 درصدی وزن صد دانه، 13/18 و 89/15 درصدی ارتفاع، 39/17 و 27/18 درصدی وزن خشک و 73/36 و 29/39 درصدی غلظت نیتروژن و 75/38 و 38/38 درصدی غلظت آهن نسبت به شاهد شدند. بنابراین، استفاده از مخلوط کودهای آلی مایع با نسبت مناسب، به‌ویژه تیمار (Z2)، می‌تواند به‌عنوان راهکاری مؤثر برای افزایش عملکرد و بهبود کیفیت لوبیا سفید در منطقه هیدج توصیه شود.