فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

چکیدههدف: هدف پژوهش حاضر تعیین ارتباط کمال­­گرایی و اختلال اضطراب فراگیر با میانجی­گری تفکر ارجاعی بود. روش: روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی و جامعه آماری شامل تمام بیماران مراجعه­کننده به بیمارستان رازی شهر قزوین به‌تعداد 29800 نفر در سال 1394 بود. از میان آن­ها به‌روش نمونه­گیری قضاوتی در دسترس 221 نفر انتخاب شدند که مشخصه­های اختلال اضطراب فراگیر را داشتند. ابزار پژوهش مقیاس‌های کمال­گرایی فلت و هویت 1991، اضطراب فراگیر اسپیتزر 2006 و تفکر ارجاعی اهرینگ، زستچ، ویداکر، واهل و اهلرس (2010) بود. داده­ها با استفاده از روش الگویابی معادله‌های ساختاری تحلیل شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد تفکر ارجاعی ارتباط بین کمال­گرایی و اضطراب فراگیر را میانجی­گری می­کند (21/0 = β، 05/0>P). همچنین اثر مستقیم کمال­گرایی بر تفکر ارجاعی (47/0 = β، 01/0>P) و اثر مستقیم کمال‌گرایی بر اضطراب فراگیر (16/0 = β، 05/0>P) تأیید شد. نتیجه‌گیری: کمال­گرایی و تفکر ارجاعی به­نوعی نقشی پیش­بینی‌کننده برای اضطراب فراگیر دارند. افراد کمال‌گرایی که مشخصه­های تفکر ارجاعی را دارند، اضطراب فراگیر بیش‌تری را متحمل می­شوند. از این­رو توصیه می­شود در تدوین برنامه­های درمانی برای اضطراب فراگیر، به کمال­گرایی و تفکر ارجاعی توجه ویژه مبذول شود.