تأثیر کاربرد توأمان بیوچار و کود پتاسیمی بر وضعیت پتاسیم، عملکرد و برخی اجزای عملکرد برنج در دو خاک شالیزاری تخلیهشده از پتاسیم
نویسندگان
1 گروه علوم خاک، دانشکده علوم زراعی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران
2 گروه علوم خاک، دانشکده علوم زراعی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران
3 گروه علوم و مهندسی خاک- دانشکده علوم زراعی-دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری- ایران
doi
10.22059/ijswr.2025.396517.669954چکیده
هدف مطالعه حاضر تعیین تأثیر کاربرد توامان بیوچار نرمال و اسیدی کاه و کلش برنج و کود پتاسیمی بر وضعیت پتاسیم، عملکرد و اجزای عملکرد برنج در دو خاک شالیزاری تخلیه پتاسیم شده، در نظر گرفته شد. این آزمایش در قالب طرح کاملاً تصادفی به صورت فاکتوریل با دو فاکتور سطوح بیوچار ( در سه سطح 0 (B0) و 1 درصد بیوچار نرمال (NB1) و 1 درصد بیوچار اسیدی (AB1 )) و سطوح کود پتاسیمی ( در پنج سطح 0، 25 درصد، 50 درصد، 75 درصد و 100 درصد توصیه کودی) در سه تکرار و با مجموعاً 15 تیمار در دو خاک شالیزاری با بافت مختلف تحت کشت برنج رقم شیرودی انجام شد. نتایج نشان داد که با افزودن بیوچارهای نرمال و اسیدی (NB1 و AB1) بههمراه مقادیر مختلف کود پتاسیمی (K0, K25, K50, K75, K100)، محتوای پتاسیم، عملکرد و اجزای عملکرد برنج افزایش یافت. بهطوریکه تیمار NB1K50 بیشترین توانایی را در افزایش غلظت پتاسیم زیستتوده و دانه برنج در دو خاک لوم رسی و لوم شنی داشت. تیمار NB1K50 در هر دو خاک دارای بیشترین ارتفاع و وزن هزار دانه گیاه نیز بود. بیشترین میزان عملکرد زیستتوده گیاه متعلق به کاربرد AB1K100 و بیشترین میزان عملکرد دانه برنج مربوط به کاربرد NB1K100 در دو خاک لوم رسی و لوم شنی است. بنابراین بر اساس یافتههای این تحقیق، کاربرد توامان بیوچار و کود پتاسیمی موجب افزایش محتوای پتاسیم در اندامهای مختلف گیاه برنج و افزایش رشد و عملکرد گیاه شده است. بیوچار، حاوی مقدار زیادی پتاسیم فعال شده است که میتواند بهعنوان یک عامل اصلاحکننده خاک در جهت تأمین پتاسیم برای محصولات در کوتاه مدت استفاده شود.