اثربخشی آموزش تنیدگیزدایی مبتنی بر ذهنآگاهی در کاهش تنیدگی حرفهای و تنیدگی زندگی مادران شاغل
نویسندگان
1 دانشیار
2 مشاور
3 استادیار
doi
چکیده
هدف: هدف پژوهش تعیین اثربخشی آموزش تنیدگیزدایی مبتنی بر ذهنآگاهی در کاهش تنیدگی حرفهای و زندگی مادران شاغل بود. روش: روش پژوهش نیمهآزمایشی با گروه گواه و طرح پیشآزمون، پسآزمون و جامعه آماری حدود 1000 مادر پرستار بیمارستانهای دولتی رازی، الزهرا، پورسینا، امیرالمومنین، حشمت، 17 شهریور و شفا در شهر رشت در سال 93-1394 بود. از این جامعه 150 مادر که دارای فرزند 6 ساله بودند بهروش نمونهگیری در دسترس و از بین آنها ابتدا 30 مادر و درنهایت 24 مادر که واجد شرایط و ملاکهای این پژوهش بودند انتخاب و پس از همتاسازی در دو گروه جایگزین شدند. ابزار پژوهش پرسشنامه تنیدگی شغلی فیلیپ ال. رایس 1992 و تنیدگی والدینی ابیدین (1990) و برنامه آموزش تنیدگیزدایی مبتنی بر ذهنآگاهی کابات زین 1992 بود که طی دو ماه هفتهای 1 جلسه 90 دقیقهای برای گروه آزمایشی اجرا شد. پرسشنامهها در سه مرحله پیشآزمون، پسآزمون و پیگیری در مورد دو گروه اجرا و دادهها با استفاده از آزمون اندازهگیری مکرر تحلیل شد. یافتهها: یافتهها نشان داد آموزش تنیدگیزدایی مبتنی بر ذهنآگاهی در کاهش میزان تنیدگی حرفهای (328/40=F و 001/0=P) و تنیدگی زندگی (94/49= F و 001/0=P) مادران پرستار مؤثر و همچنین اثربخشی آن در دوره پیگیری یک ماهه پایدار مانده است. نتیجهگیری: با توجه به نتایج این پژوهش میتوان این روش درمانی را بهعنوان شیوهای کارآمد و موثر با قابلیت کاربرد وسیع در پیشگیری و کاهش علائم تنیدگی زندگی و شغلی مادران پرستار و مادران شاغل در سایر موسسههای و سازمانهای پراسترس بهکار برد.