میزان همکاری نویسندگان مقالههای فصلنامه علمی-پژوهشی روانشناسی کاربردی در فاصله سالهای 1385 تا 1394
نویسندگان
1 دانشگاه شهید بهشتی
2 استادیار دانشگاه شهید بهشتی
doi
چکیده
هدف: هدف پژوهش تعیین میزان همکاری نویسندگان در مقالههای فصلنامه روانشناسی کاربردی دانشگاه شهید بهشتی بود. روش: روش پژوهش ارزیابانه و جامعه آماری 686 نویسندۀ 235 مقاله فصلنامه مزبور از شماره 1 تا شماره 36 در سالهای 1385 تا 1394 بود. ابزا گردآوری دادهها سیاهه محقق ساخته شامل مشخصات مقاله، تعداد، جنس و مقطع تحصیلی نویسندگان، موسسه و دانشگاه محل تحصیل آنها بود. دادهها از طریق مراجعه به نسخه چاپ شده مقالهها گردآوری و با استفاده از آمار توصیفی و فرمول محاسبه ضریب همکاری تحلیل شد. یافتهها: نتایج نشان داد میانگین تعداد نویسندگان در بازه زمانی 9 ساله، حدود 3 نفر و بیشترین تعداد نویسندگان برای هم نویسندگی مقالهها مربوط به سالهای 1393 و 1394 برابر با 6 نویسنده است. از لحاظ سهم دانشگاهها در انتشار مقاله، پژوهشگران دانشگاه شهید بهشتی در انتشار 33/33 درصد از مقالهها و پژوهشگران سایر دانشگاهها در انتشار 66/66 درصد از مقالههای فصلنامه روانشناسی کاربردی سهم داشتهاند. ضریب همکاری نویسندگان در نوشتن مقالههای فصلنامه روانشناسی کاربردی در داخل دانشگاه شهید بهشتی برابر با 59/0 و در خارج دانشگاه 62/0 بود. نتیجهگیری: از آنجا که میزان همکاری گروهی بین تولیدکنندگان مقاله در مجله روانشناسی کاربردی در سطح متوسطی قرار دارد و برابر با 58/0 است؛ لازم است تاکید کلیه مجلهها بر افزایش تعداد نویسندگان در مقالهها باشد تا این هم نویسندگی در این مجله و تمام مجله های وزارتین به سطح مطلوبی برسد.