ارزیابی تطبیقی روشهای مختلف برآورد جریان محیطزیستی در رودخانه زایندهرود با تاکید بر مدل شبیهسازی فیزیکی زیستگاه (PHABSIM)
نویسندگان
1 دانشجوی دکترا رشته مهندسی آب، گرایش سازه های آبی دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران
2 گروه علوم زندگی و محیط زیست، دانشگاه کارلستاد، وارملند، سوئد.
3 بخش مهندسی آب، دانشکده مهندسی آب و خاک، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران.
4 بخش مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران.
5 بخش مهندسی آب دانشکده کشاورزی دانشگاه شهید باهنر کرمان ایران
6 بخش مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان ، ایران.
doi
10.22059/ijswr.2025.392798.669915چکیده
تخمین جریان محیطزیستی اکوسیستمهای آبی، یکی از مهمترین عوامل برای جلوگیری از تأثیرات منفی کنترل و تنظیم جریانهای سطحی بر زیستگاههای رودخانهای محسوب میشود. هدف از انجام این تحقیق ارزیابی جریان محیطزیستی رودخانه زایندهرود به روش شبیهسازی فیزیکی زیستگاه PHABSIM در مقایسه با روشهای هیدرولوژیکی تنانت و دامنه تغییرات طبیعی جریان رودخانه میباشد. محدوده مطالعاتی حدفاصل پاییندست سد زایندهرود تا تالاب گاوخونی تعیین گردید و به 3 بازه تقسیم شد که شامل 8 ایستگاه هیدرومتری میباشد. سری آماری جریان مورد استفاده در تحقیق حاضر از ابتدای سال تاسیس ایستگاههای هیدرومتری تا آخرین سالی که دادهها موجود بودند (1397) از اداره آب منطقهای اصفهان جمعآوری و سپس طبیعیسازی گردید و در محاسبات لحاظ شد. همچنین با استفاده از ارزیابی میانگین امتیاز ارزش گونههای ماهی از نظر کارشناسان مربوطه، گونههای هدف این تحقیق برای بازه بالادست، میاندست و پاییندست به ترتیب سیاه ماهی ریز فلس، سیاه ماهی درشت فلس و آفانیوس گورخری تعیین شدند. جریان محیطزیستی برآورد شده در روش شبیهسازی فیزیکی زیستگاه PHABSIM 60% ، دامنه تغییرات طبیعی جریان رودخانه 49% و تنانت 26% میانگین جریان سالانه رودخانه میباشد. یافتههای این پژوهش نشان میدهد که بهرهگیری همزمان از روش شبیهسازی فیزیکی زیستگاه و رویکرد دامنه تغییرات طبیعی جریان رودخانه میتواند روشی دقیقتر و سازگارتر با ویژگیهای اکولوژیکی رودخانه زایندهرود برای برآورد جریان زیستمحیطی ارائه دهد. در مقایسه با روشهای تجربی مانند تنانت، این ترکیب امکان ارائه نتایج کاربردیتر را فراهم میسازد؛ هرچند ارزیابی بیشتر در شرایط هیدرولوژیکی متفاوت میتواند به تقویت اعتبار نتایج کمک کند.