پیشبینی طلاق عاطفی زوجین براساس الگوهای ارتباطی خانواده و ساختار انگیزشی
نویسندگان
1 دانشگاه محقق اردبیلی
2 دانشگاه محقق اردبیلی
3 دانشگاه محقق اردبیلی
doi
10.22034/ijfp.2021.245543چکیده
طلاق عاطفی از مهمترین آسیبهایی است که خانواده با آن مواجه بوده و مهمترین عامل از همگسیختگی خانواده است. هدف پژوهش حاضر بررسی نقش الگوهای ارتباطی خانواده و ساختار انگیزشی در پیشبینی طلاق عاطفی زوجین بود. یکصد و شصت و یک فرد متأهل (87 مرد و 74 زن) در این پژوهش شرکت کردند. شرکتکنندگان پرسشنامه تجدیدنظر شده الگوهای ارتباطی (FCPQ-R)، پرسشنامه دﻏﺪﻏﻪﻫﺎی ﺷﺨﺼﯽ (PCI) و مقیاس طلاق عاطفی (EDS) را تکمیل کردند. نتایج نشان داد که طلاق عاطفی با ساختار انگیزشی انطباقی و الگوی ارتباطی گفت و شنود رابطه منفی و معنادار ولی با ساختار انگیزشی غیرانطباقی و الگوی ارتباطی همنوایی رابطه مثبت و معناداری دارد. نتایج تحلیل رگرسیون نیز نشان داد 45 درصد از واریانس طلاق عاطفی توسط متغیرهای ساختار انگیزشی و الگوهای ارتباطی خانواده تبیین میشود. بر اساس نتایج بهدست آمده میتوان بیان کرد که با ارائه آموزشهای لازم در جهت بهبود الگوهای ارتباطی خانواده و ساختار انگیزشی انطباقی زوجینی که مشکل طلاق عاطفی دارند یا متقاضی طلاق هستند میتوان طلاق عاطفی را کاهش داد.