قراسواران و ناکارآمدی تأمین امنیت راهها و جادهها در دوره قاجار
نویسندگان
1 عضو هیات علمی اصفهان
2 کارشناس ارشد
doi
چکیده
ایران سرزمینی بزرگ با شهرها و راههای ارتباطی زیاد و متنوعی است. در طول تاریخ، تمام تلاش حاکمان ایرانی، کنترل و تسلط بر راهها و جادههای این کشور بوده است. لازمه این امر، داشتن ارتش منظم و گستردهای بوده تا همه چیز را تحت کنترل حکومت قرار دهد. تأمین امنیت جادهها و راههای ایران در مقابل دزدان و راهزنان از زمان صفویان عمدتاً در دست سربازان محلی به نام قراسواران بود. در دوره قاجار نیز قراسواران با همان کارکرد قبلی فعالیت داشتند، این عده که معمولاً از میان عشایر و افراد محلی انتخاب میشدند، به حفظ امنیت جادهها و راههای پرخطر همت میگماشتند. این سربازان که مواجب و جیره کافی دریافت نمیکردند و لباس رسمی سربازان را نیز نداشتند، از جایگاه و ارزش پایینتری نسبت به دیگر سربازان ارتش برخوردار بودند. این موضوع با عوامل دیگر، همواره موجب ناکارآمدی عملکرد این نیروهای مؤثر در تأمین امنیت داخلی میشد، مسئلهای که در نهایت در توسعه نیافتگی اقتصادی ایران دوره قاجاری مؤثر بود. بر این اساس، این پژوهش ضمن بررسی عملکرد قراسواران، به بررسی علل ناکارآمدی آنها در تأمین امنیت راهها و جادهها در دوره قاجاریه پرداخته است.