بینش و روش محمد کاظم مروی در تاریخنگاری عالمآرای نادری
نویسندگان
1 مدرس دانشگاه بیرجند
2 عضو هیأت علمی گروه تاریخ دانشگاه بیرجند.
3 دانشیار گروه تاریخ دانشگاه فردوسی مشهد
doi
چکیده
در قلمرو تاریخنگاری و نقد تاریخی توجه به بینش و روش مورخ امری ضروری است. بینش و روش در تاریخنگاری دو مقوله تفکیکناپذیر و مرتبط با یکدیگرند. شناخت مورخ و اثر تاریخنگارانهی او مبنای شناخت زمانه اوست و فهم متون تاریخنگارانه در هر عصری مستلزم شناخت عناصر روشی و بینش حاکم بر متن تاریخی است. نوشتار حاضر بر مبنای روش توصیفی- تحلیلی به بررسی بینش و روش مروی، نویسنده عالم آرای نادری، اختصاص دارد. این اثر یکی از منابع تاریخنگاری سلسلهای عصر افشاریه است. در واکاوی بینش مروی در تاریخ عالم آرای نادری به گرایشها و باورهای مورخ در چند محور مشیتگرایی، اعتقادات، نخبهگرایی و بینش انتقادی پرداخته شده است. در بررسی روش مروی نیز، مؤلفههایی که در مباحث روششناختی مدنظر قرار میگیرد، نظیر تحلیل ویژگیهای سبکی، منابع مورد استفاده و عواملی از این دست مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است. دستاوردهای این پژوهش نشان میدهد که در نگارش عالم آرای نادری، عواملی چون موقعیت اجتماعی و گرایشهای فردی مؤلف در کنار ویژگیهای زبانی و بافت موقعیتی زمانه بر بینش و روش تاریخنگارانهی متون این عصر تأثیر گذارده است.