تأثیر عوامل محیطی بر جوانه‌زنی بذر و سبزشدن گیاهچه علف‌هرز دینبرا (Dinebra retroflexa)

نویسندگان

1 استادیار گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، باوی، ملاثانی، ایران.

2 دانش‌آموخته کارشناسی مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، باوی، ملاثانی، ایران

3 دانش‌آموخته کارشناسی مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، باوی، ملاثانی، ایران

doi
10.22034/ijws.2022.358744.1410
چکیده

به­منظور ارزیابی پاسخ جوانه­زنی علف هرز دینبرا به دماهای متناوب (30/40، 25/35، 20/30 و 15/25 درجه سانتی­گراد- روز/شب) در دو شرایط نور (روشنایی/تاریکی و تاریکی مداوم)، تنش خشکی (صفر، 2/0-، 4/0-، 6/0-، 8/0-، 1- و 2/1- مگاپاسکال)، تنش شوری (صفر، 50، 100، 150، 200، 250، 300 و 350 میلی­مولار) و عمق دفن بذر (صفر، 5/0، 1، 2، 4، 6 و 8 سانتی­متری)، چهار آزمایش جداگانه در دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان در سال 1398 با چهار تکرار انجام شد. نتایج نشان داد بیشترین درصد جوانه­زنی در دمای متناوب 20/30 در شرایط روشنایی/تاریکی (93 درصد) و کمترین در دمای متناوب 15/25 در شرایط تاریکی مداوم (5 درصد) مشاهده شد. همچنین درصد جوانه­زنی در شرایط روشنایی/تاریکی نسبت به تاریکی مداوم بیشتر بود. شوری و خشکی مورد نیاز برای کاهش 50 درصد حداکثر جوانه­زنی به­ترتیب 54 میلی­مولار و 49/0- مگاپاسکال بود. همچنین، با افزایش عمق دفن بذر، سبزشدن دینبرا کاهش یافت؛ به­طوری­که در عمق 2 سانتی­متری کاملاً متوقف شد. نتایج نشان داد که این علف هرز به شوری و خشکی حساس می­باشد. استفاده از شخم (به­ویژه در شب) و کشت در دامنه دمایی 15/25 درجه سانتی­گراد در برنامه مدیریت تلفیقی علف­های هرز جهت کاهش گیاهچه­های سبزشده توصیه می­شود.