اثربخشی برنامه مداخلهای کودکان طلاق بر راهبردهای خودکنترلی آنها
نویسندگان
1 دانشگاه پیام نور
2 دانشگاه پیام نور
3 دانشگاه پیام نور
4 دانشگاه پیام نور
doi
چکیده
چکیدههدف: هدف از پژوهش حاضر، تعیین اثربخشی برنامه مداخله ویژه کودکان طلاق بر بهبود راهبردهای خودکنترلی کودکان 8-12 ساله طلاق بود. روش: روش پژوهش نیمه آزمایشی با گروه آزمایش، گروه گواه و با طرح پیشآزمون، پسآزمون و پیگیری3 ماهه بود. جامعه آماری 143 کودک خانوادههای طلاق شهرستان کاشمر در سال 1393بود که از میان آنها 40 نفر شامل 23 دختر و 17 پسر که معیارهای ورود به پژوهش را داشتند به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب و پس از همتاسازی بهطور تصادفی در دو گروه آزمایش قرار گرفتند. ابزار پژوهش پرسشنامه خودکنترلی ادراکشده کودکان هامفری 2000 و 15 جلسه برنامه مداخلهای ویژه کودکان طلاق لیکروی (2008) هفتهای 3 بار، هر جلسه 45 دقیقه بود. یافتهها: یافتهها نشان داد اجرای برنامه مداخلهای ویژه کودکان طلاق، میانگین نمرات خودکنترلی شرکتکنندهها را افزایش داده و نتایج در مرحله پیگیری پایدار مانده است. نتیجهگیری: این برنامه مداخلهای بهعنوان روشی موثر میتواند مورد استفاده نهادهای درگیر با مسئله طلاق قرار گیرد تا با افزایش شاخصهای خودکنترلی، به کیفیت بهزیستی کودکان، پیشگیری از آسیبهای روانی فردی و اجتماعی آنها و نیز کاهش زمینههای جرم و بزهکاری کمک کند.