اثربخشی برنامه مداخله‌ای کودکان طلاق بر راهبردهای خودکنترلی آن‌ها

نویسندگان

1 دانشگاه پیام نور

2 دانشگاه پیام نور

3 دانشگاه پیام نور

4 دانشگاه پیام نور

doi
چکیده

چکیدههدف: هدف از پژوهش حاضر، تعیین اثربخشی برنامه مداخله ویژه کودکان طلاق بر بهبود راهبردهای خودکنترلی کودکان 8-12 ساله طلاق بود. روش: روش پژوهش نیمه آزمایشی با گروه آزمایش، گروه گواه و با طرح پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری3 ماهه بود. جامعه آماری 143 کودک خانواده­های طلاق شهرستان کاشمر در سال 1393بود که از میان آن­ها 40 نفر شامل 23 دختر و 17 پسر که معیارهای ورود به پژوهش را داشتند به روش نمونه­گیری در دسترس انتخاب و پس از همتاسازی به‌‎طور تصادفی در دو گروه آزمایش قرار گرفتند. ابزار پژوهش پرسشنامه خودکنترلی ادراک‌شده کودکان ‌هامفری 2000 و 15 جلسه برنامه مداخله‌ای ویژه کودکان طلاق لی­کروی (2008) هفته­ای 3 بار، هر جلسه 45 دقیقه بود. یافته­‌ها: یافته‌ها نشان داد اجرای برنامه مداخله‌ای ویژه کودکان طلاق، میانگین نمرات خودکنترلی شرکت‌کننده‌ها را افزایش داده و نتایج در مرحله پیگیری پایدار مانده است. نتیجه­‌گیری:‌ این برنامه مداخله‌ای به­عنوان روشی موثر می‌تواند مورد استفاده نهادهای درگیر با مسئله طلاق قرار گیرد تا با افزایش شاخص‌های خودکنترلی، به کیفیت بهزیستی کودکان، پیشگیری از آسیب‌های روانی فردی و اجتماعی آن­ها و نیز کاهش زمینه‌های جرم و بزهکاری کمک کند.