ارزیابی کارایی برخی علف‌کش‌های پیش‌کاشت و پس‌رویشی در کنترل علف‌هرز هندوانه ابوجهل (Citrullus colocynthis)

نویسندگان

1 دانش آموخته کارشناسی ارشد گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران

2 استاد گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران

3 استادیار گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی دانشگاه کردستان، سنندج

doi
10.22034/ijws.2022.357284.1402
چکیده

به منظور بررسی واکنش علف هرز هندوانه ابوجهل به علف‌کش‌های تری­فلورالین، پندی‌متالین و متری­بیوزین به صورت پیش­کاشت و ایمازاتاپیر، ریم‌سولفورون و بنتازون به صورت پس­رویشی و عدم کاربرد علف‌کش به عنوان شاهد، آزمایش گلخانه‌ای در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی با هفت تیمار و چهار تکرار در گلخانه گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشگاه تهران در سال 1393 اجرا شد. صفات وزن تر، وزن خشک و درصد زنده‌مانی اندازه­گیری و همچنین ارزیابی چشمی (EWRC) (15 و 28 روز پس از پاشش علف‌کش‌های پس­رویشی) گیاهچه­ها بر اساس روش نمره‌دهی یک تا نه )یک: بدون تأثیر و نه: مرگ کامل گیاه) انجام شد. نتایج نشان داد بین تیمارها در صفات درصد زنده‌مانی، وزن تر و وزن خشک گیاهچه در سطح یک درصد از لحاظ آماری تفاوت معنی‌داری وجود داشت. متری­بیوزین بیشترین کاهش وزن تر نسبت به شاهد را با 4/92 درصد داشت که با تیمار ایمازاتاپیر با 83 درصد تفاوت معنی­داری نداشت. همچنین بیشترین کاهش وزن خشک نسبت به شاهد مربوط به متری­بیوزین با 8/83 درصد بود. ارزیابی چشمی در هر دو زمان یادداشت برداری، نشان­دهنده تأثیر علف‌کش‌های پس­رویشی بر گیاهچه­های تیمار شده بود؛ به­طوری­که بین تیمارها در سطح یک درصد تفاوت معنی‌داری وجود داشت. این مطالعه یک بررسی اولیه جهت انتخاب علف­کش مناسب در مدیریت شیمیایی علف هرز هندوانه ابوجهل بود، بنابراین نتایج آن می­تواند برای انتخاب علف­کش­های مناسب در آزمایش‌های تکمیلی مورد استفاده قرار گیرد.