تعیین نواحی مدیریتی حاصلخیزی خاکهای شالیزار با استفاده از روشهای زمین آماری و خوشهبندی فازی
نویسندگان
1 گروه علوم و مهندسی خاک، دانشکده علوم زراعی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران
doi
10.22059/ijswr.2025.394424.669932چکیده
درحال حاضر کاربرد کودهای شیمیایی بدون در نظر گرفتن تغییرات مکانی عناصر غذایی خاک در شالیزارها انجام میشود که مشکلات زیستمحیطی زیادی را ایجاد میکند. در این تحقیق، از ادغام روشهای زمین آماری، تجزیه مؤلفههای اصلی و خوشه بندی فازی برای مرزبندی نواحی مدیریتی 54 هکتار از اراضی شالیزاری استان مازندران استفاده شد. 85 نمونه خاک مرکب برداشته شد و خصوصیات فیزیکی و شیمیایی مهم خاک اندازهگیری شدند. انتخاب بهترین روش درونیابی برای پهنهبندی خصوصیات خاک، با استفاده از آمارههایی با بیشترین دقت و همبستگی انجام شد. تحلیل مؤلفههای اصلی نشان داد که چهار مؤلفه با مقدار ویژه بالاتر از یک شناسایی شدند. مؤلفه اول با توجیه 78/38 درصد از تغییرات، بیشترین سهم را داشت. مؤلفههای دوم (82/17%)، سوم (19/14%) و چهارم (69/8%) به ترتیب در رتبههای بعدی قرار گرفتند. در مجموع، این چهار مؤلفه قادر به تبیین 49/79% از کل تغییرپذیری دادهها بودند. با استفاده از تحلیل خوشهبندی از نوع c-menas فازی، نواحی مدیریتی با در نظر گرفتن دو آمارهی شاخص کارآمدی فازیشدن (FPI) و شاخص آنتروپی طبقهبندی نرمال شده (NCE) انتخاب شدند. FPI و NCE در تعداد سه ناحیه، بهترتیب با مقادیر 0683/0 و 0333/0 کمترین مقدار بوده و بههمین علت تعداد بهینه ناحیهها، سه ناحیه تعیین شد بهطوری که 34/18 هکتار از اراضی در ناحیه 1، 15/26 هکتار در ناحیه 2 و 12/13 هکتار در ناحیه 3 قرار گرفتند. این رویکرد با شناسایی دقیق نواحی، امکان اعمال مدیریت کودی هدفمند را فراهم کرده و میتواند به کاهش مصرف نهادههای شیمیایی و آلایندگی محیطی منجر شود.