فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

به‌منظور بررسی تاثیر روش‌های مختلف شیمیایی و غیرشیمیایی در کنترل علف‌های‌هرز مزارع توت‌فرنگی، این مطالعه در تابستان 1398 در قالب طرح آزمایشی بلوک‌های کامل تصادفی با سه تکرار، در مزرعه چندساله توت‌فرنگی سنندج اجرا شد. تیمارهای آزمایشی شامل تعدادی از علف‌کش‌های پیش‌رویشی (ایندازیفلم و تری‌فلورالین) و پس‌رویشی (تری‌بنورون‌متیل و کلودینافوپ پروپارژیل) و روش‌های غیرشیمیایی  شامل وجین، سرکه، مالچ‌ها (پلاستیک شفاف و تیره، کاه و کلش و خاک اره)، شعله­افکن و شاهد بود. نتایج به‌دست آمده نشان داد که تیمارهای مختلف، دارای تاثیر معنی‌دار بر اغلب صفات مورد مطالعه توت‌فرنگی و علف‌های‌هرز بودند. زیست­توده علف‌های‌هرز پس از کاربرد ایندازیفلم نسبت به شاهد آلوده به علف‌هرز، کاهش معنی‌داری (97 درصد) داشت. علف‌کش تری‌بنورون ‌متیل و مالچ خاک اره با تیمار وجین علف‌هرز تفاوتی نداشتند و موجب کاهش 86 درصدی زیست توده علف‌های‌هرز نسبت به شاهد آلوده به علف‌هرز شدند. همچنین بیشترین عملکرد توت‌فرنگی، تحت تاثیر تیمارهای خاک‌ اره و ایندازیفلم (02/703 و 51/686 گرم در متر مربع) به‌دست آمد. به‌طوربه‌طورکلی، علف‌کش ایندازیفلم و مالچ خاک­اره، علاوه بر عدم تاثیر منفی بر روی میوه‌ توت‌فرنگی، به‌دلیل کنترل مناسب علف‌های‌هرز، موجب افزایش عملکرد توت‌فرنگی (به‌ترتیب 126 و 131 درصد نسبت به شاهد آلوده به علف‌هرز) شد و می‌توان آن را جهت کنترل علف‌های‌هرز این مزارع توصیه نمود.