اثر استفاده طولانی مدت از کفش کنترل حرکتی بر روی طیف فرکانس عضلانی در افراد دارای پای پرونیت طی فاز اتکای راه رفتن
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد بیومکانیک ورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
2 استاد تمام فیزیولوژی ورزشی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
3 استادیار فیزیولوژی ورزشی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
4 استادیار بیومکانیک ورزشی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.
doi
10.22037/jrm.2019.111825.2107چکیده
مقدمه و اهداف پرونیشن بیش از حد پا قوس طولی-داخلی پا را درگیر میکند و با سایر اختلالات آناتومیکی مرتبط است. هدف از پژوهش حاضر بررسی اثرات استفاده طولانیمدت از کفش کنترل حرکتی روی طیف فرکانس فعالیت الکترومایوگرافی عضلات در افراد دارای پرونیشن بیش از حد پا طی راه رفتن بود. مواد و روش ها پژوهش حاضر از نوع نیمه تجربی و آزمایشگاهی بود. نمونه آماری پژوهش حاضر شامل 24 مرد دارای پای پرونیت بودند که داوطلب شرکت در پژوهش حاضر شدند. آزمودنی ها به طور تصادفی در دو گروه کنترل (سن: 45±24/1 سال، قد: 2/2±166سانتیمتر، وزن: 6/3±52/66کیلوگرم) گروه تجربی (سن: 5/4±24/1سال، قد: 2/2±166سانتیمتر، وزن: 6/3±52/66 کیلوگرم) تقسیم شدند. فعالیت الکتریکی عضلات اندام تحتانی و تنه، قبل و بعد از 4 ماه استفاده از کفش کنترل حرکتی و کفش معمولی طی راه رفتن با دستگاه الکترومایوگرافی ثبت شد. از تست ویلکاکسون، یومنویتنی و فریدمن جهت تحلیل داده ها استفاده شد. یافته ها نتایج تحقیق حاضر نشان داد طیف فرکانس عضله پهن خارجی (0/003=P؛ اندازه اثر بالا) افزایش معنیداری را طی پس آزمون در مقایسه با پیش آزمون داشت. همچنین در گروه تجربی عضله سرینی میانی (0/015=P؛ اندازه اثر بالا) افزایش معنیداری را طی پس آزمون در مقایسه با پیش آزمون نشان داد. سایر عضلات اختلاف معنی داری را نشان ندادند (0/05<P). نتیجه گیری به طور کلی، استفاده از کفش کنترل حرکتی سبب تغییر در فرکانس فعالیت عضلات اندام تحتانی می شود. مطالعات بیشتری در ارتباط با نحوه اثرات طولانیمدت کفش کنترل حرکتی بر مکانیک بدن مورد نیاز می باشد.