عوامل روانشناسی مؤثر بر شدت بیماری عروق کرونر قلب: نقش میانجیگر رفتارهای ناسالم
نویسندگان
1 استاد گروه روانشناسی سلامت، دانشگاه آزاد اسلامی کرج
2 دانشیار دانشگاه علوم پزشکی تهران
3 استاد، دانشگاه علوم پزشکی ایران
4 استاد دانشگاه علوم پزشکی ایران
doi
چکیده
هدف تعیین نقش عوامل روانشناسی در بیماری عروق کرونر قلب با میانجیگری رفتارهای ناسالم بود. روش: روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری متشکل از بیماران مبتلا به عروق کرونر قلب مرکز قلب تهران و بیمارستان فجر تهران به تعداد 15000 نفر بود، که از میان آنها 343 نفر به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار پژوهش مقیاس افسردگی، اضطراب، استرس لاویبوند و لاویبوند (1995)، مقیاس چند وجهی حمایت ادراک شده زیمت، داهلم، زیمت و فارلی (1988)، ابراز خشم صفت- حالت-2 اِسپیلبرگر (1999)، پرخاشگری باس و پری (1992)، تیپ شخصیتی D دنولت (1988) استفاده شد. رفتارهای ناسالم با استفاده از پرسشنامه تناوب غذایی و تعداد مصرف سیگار در طی روز ارزیابی شد. شدت بیماری عروق کرونر قلب نیز توسط آنژیوگرافی عروق کرونر اندازهگیری شد. دادهها با استفاده از روش الگویابی معادلات ساختاری تحلیل شد. یافتهها: نتایج نشان داد رفتارهای ناسالم رابطه بین عوامل روان-شناسی و بیماری عروق کرونر قلب را میانجیگری می کنند. نتیجهگیری: عوامل روانشناسی بر شدت بیماری عروق کرونر قلب اثر دارند و بخشی از تأثیر آنها از طریق رفتارهای ناسالم اعمال میشود. از اینرو پیشنهاد میشود به عوامل روانشناسی و رفتارهای ناسالم در بیماری عروق کرونر قلب در برنامههای درمانی توجه شود.