اثربخشی توانبخشی شناختی رایانهای بر حافظه آینده نگر بیماران دچار آسیب مغزی
نویسندگان
1 مربی، گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور
2 دانشیار گروه روانشناسی، دانشگاه تهران
3 استاد گروه روانشناسی دانشگاه پیام نور
doi
چکیده
چکیدههدف: هدف پژوهش، تعیین اثربخشی توانبخشی شناختی رایانهای بر عملکرد حافظه آینده نگر بیماران دچار آسیب مغزی بود. روش: روش پژوهش آزمایشی با طرح پیشآزمون، پسآزمون با گروه انتظار و جامعه آماری کلیه بیماران دچار آسیب مغزی مراجعهکننده به متخصصان مغز و اعصاب شهرکرد در پاییز ۱۳۹۳ به تعداد 150 نفر بود. ۵۲ بیمار دچار آسیب مغزی پس از احراز ملاکهای ورود بهپژوهش انتخاب و بهطور تصادفی در گروههای آزمایش و انتظارجایگزین شد. گروه آزمایش، ۸ جلسه با استفاده از نرمافزار توانبخشی حافظه، آموزش دید و افراد گروه انتظار مداخلهای دریافت نکرد و آموزش این گروه بهبعد از انجام پژوهش موکول شد. برای ارزیابی حافظه آینده نگر در پیشآزمون، پسآزمون و پیگیری، از پرسشنامه حافظه آینده نگر و گذشته نگر کرافورد، اسمیت، مایلور، دلاسالا و لوجی (2003) استفاده شد. یافتهها: تفاوت معنادار بین میانگین نمرههای حافظه آینده نگر گروه آزمایش و گروه انتظار در پسآزمون، همچنین معنادار نبودن تفاوت بین نمرههای پسآزمون و پیگیری در گروه آزمایش حاکی از ماندگاری تاثیر توانبخشی شناختی رایانهای بر عملکرد حافظه آینده نگر بیماران دچار آسیب مغزی بود. نتیجهگیری: توانبخشی شناختی رایانهای اثر چشمگیری بر بهبود عملکرد حافظه آینده نگر بیماران آسیب مغزی دارد، بنابراین میتوان از آن بهعنوان روش موثر و مفیدی برای بهبود عملکرد حافظه اینگونه بیماران سود جست. کلیدواژهها: آسیب مغزی، توانبخشی شناختی، حافظه آینده نگر
