فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

به‌منظور ارزیابی تأثیر پنج ماده افزودنی (عامل اول) در اختلاط با دُزهای مختلف علف‏کش انتخابی مزوسولفورون+یدوسولفورون+ایمن‏ کننده مفن‏ پیردی‏اتیل (آتلانتیس OD 1.2%) (عامل دوم) در کنترل جمعیت‏های حساس و مقاوم علف ‏هرز یولاف‌وحشی زمستانه به علف‏کش کلودینافوپ-پروپارژیل (فاکتور سوم)، آزمایشی به‌صورت فاکتوریل و در قالب طرح کاملاً تصادفی با چهار تکرار در سال 1398 در گلخانه موسسه تحقیقات گیاه‏پزشکی کشور اجرا شد. در مرحله دو تا سه برگی یولاف‌وحشی، سمپاشی با دُزهای  05/1،  2/1،  35/1، 5/1 لیتر در هکتار، به همراه پنج نوع ماده افزودنی  به میزان چهار، دو، 1/0، 04/0 و 03/0 لیتر در هکتار انجام شد. چهار هفته بعد از کاربرد علف­کش، وزن تر و  خشک و درصد زنده‌مانی جمعیت‏های حساس و مقاوم یولاف‌وحشی زمستانه، اندازه‏ گیری شدند. نتایج مقایسه میانگین نشان داد که با افزایش دُز علف‏کش، صفت وزن تر در هر دو جمعیت حساس و مقاوم کاهش یافت. در همه دُزهای به‏ کار برده شده، ماده ‏افزودنی Ino Alg NPK (NG) بیشترین تأثیر را در کاهش وزن تر و خشک جمعیت‏های حساس و مقاوم یولاف‌وحشی زمستانه داشت. از میان چهار دُز مصرفی علف‏کش مزوسولفورون+یدوسولفورون، دُزهای مصرفی 5/1 و 05/1 برابر دُز توصیه شده، به‏ ترتیب بیشترین و کمترین کارآیی را در کاهش وزن تر و خشک جمعیت‏های حساس و مقاوم یولاف‌وحشی زمستانه داشتند. با توجه به داده‏ های شاخص EWRS، کارآیی همه مواد افزودنی در کنترل جمعیت‏ حساس یکسان (100 درصد کنترل) اما در کنترل جمعیت‏های مقاوم متفاوت بود. به‏ طورکلی در این آزمایش، ماده ‏افزودنی Ino Alg NPK (NG) و دُز 5/1 برابر دُز توصیه شده، بیشترین کارآیی را در کنترل هر دو جعیت حساس و مقاوم یولاف‌وحشی زمستانه نشان داد.