پی‌جویی مقاومت به علف‌کش‌های مزوسولفورون‌متیل+ یدوسولفورون‌متیل و مزوسولفورون‌متیل+ یدوسولفورون متیل+ دیفلوفنیکان در جمعیت‌های یولاف ‌وحشی زمستانه (Avena sterilis subsp. ludoviciana) در مزارع گندم استان‌ خوزستان و تهیه نقشه پراکنش آن‌ها

نویسندگان

1 دانش‌آموخته ارشناسی ارشد، رشته شناسایی و مبارزه با علف‌های‌هرز، گروه زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران

2 استاد بخش تحقیقات علف‌های ‌هرز، موسسه تحقیقات گیاه‌پزشکی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران

3 استادیار گروه زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران

4 استادیار بخش تحقیقات علف‌های ‌هرز، موسسه تحقیقات گیاه‌پزشکی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران

doi
10.22092/ijws.2022.353809.1387
چکیده

در این پژوهش، 46 جمعیت یولاف وحشی زمستانه مشکوک به مقاومت از مزارع گندم استان خوزستان جمع‌آوری و آزمایش غربال‌گری با دو علف‏کش مزوسولفورون‌متیل+ یدوسولفورون‌متیل (آتلانتیس،  OD2/1 درصد) و مزوسولفورون‌متیل+ یدوسولفورون‌متیل+ دیفلوفنیکان (اُتللو، OD 6 درصد) انجام شد. درجه مقاومت دو جمعیت یولاف وحشی که در مرحله غربال‌گری بیشترین مقاومت را به دو علف‌کش مذکور نشان داده بودند از طریق آزمایش‌های دز-پاسخ تعیین شد. بر اساس روش اندازه­گیری وزن خشک و سیستم رتبه‌بندی R به­ترتیب 13 و شش جمعیت به آتلانتیس مقاومت نشان دادند. همچنین بر اساس روش ادکینز و ماس به­ترتیب 18 و سه جمعیت در گروه مقاوم به علف‌کش اتللو قرار گرفتند. این اولین گزارش از جمعیت‌های مقاوم به علف‌کش اتللو در استان خوزستان می‌باشد. نقشه پراکنش جمعیت‌های مقاوم و حساس به دو علف‌کش براساس نتایج آزمایش غربال‏گری تهیه شد. شاخص مقاومت به علف‌کش آتلانتیس برای جمعیت‌های مورد بررسی بین 9/8 و 1/15 و برای علف‌کش اتللو بین 3/3 و 0/15 برآورد شد. با­توجه­به افزایش فراوانی جمعیت‌های مقاوم به علف‌کش‌های بازدارنده استولاکتات‌سینتاز (ALS) در این استان، برنامه‌های مدیریت علف‌هرز یولاف ‌وحشی زمستانه مقاوم به علف‌کش‌ها باید جدی‏تر از گذشته پیگیری شود.