بهایابی از منظر تصمیمگیری (تحلیل تئوریک جهت توسعه دانش حسابداری مدیریت)
نویسندگان
1 استاد دانشگاه آزاد اسلامی علوم و تحقیقات تهران، عضو موسس و دبیر کل انجمن مهندسی مالی ایران و عضو موسس و رئیس انجمن حسابداری مدیریت ایران
2 دانشجوی دکتری حسابداری دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران
doi
چکیده
در این مقاله ابتدا پنج نوع سیستم بهایابی محصول را توصیف مینماییم: سیستم سنتی مبتنی بر حجم، سیستم بهایابی برمبنای فعالیت، حسابداری مصرف منابع، سیستم بهایابی برمبنای فعالیت زمانگرا و سیستم بهایابی تعدیل شده برمبنای فعالیت. نقاط اشتراک و افتراق آنها را برشمرده و به ترویج درک انتقادی و تطبیقی هر یک از آنها میپردازیم. توضیح میدهیم که چگونه مسائل مربوط به اندازهگیری و سهولت اجرای آنها، تقاضا برای هر یک را تحت تاثیر قرار میدهد. سپس شرایطی که هر یک از سیستمهای فوق برتر میباشد را شناسایی نموده و در نهایت از بینش کسب شده جهت ساخت یک سیستم ترکیبی که تلفیقی از ویژگیهای مطلوب هر یک از این رویکردها میباشد، بهره میبریم. نتایج نشان میدهد که در این سیستم، با تجزیه نرخ هر واحد ظرفیت مبتنی بر سیستم بهایابی برمبنای فعالیت زمانگرا به بخش مستقیم و غیر مستقیم، از مزایای سیستم حسابداری مصرف منابع نیز بهرهمند خواهیم شد و درنتیجه انعطافپذیری ذاتی در معادلات زمان، قدرت قابل توجهی را برای این سیستم ترکیبی به ارمغان میآورد.